ovsin

Oʻzbekcha (uz)

Morfologik va sintaktik xususiyatlari

ov-sin

Etimologiyasi

1 Aka-ukalarning xotinlari (bir-biriga nisbatan). -Kecha kelib, bugun xoʻjayinlik qilishni senga kim qoʻyibdi, oyimcha, — dedi qoʻlini paxsa qshshb [kelin-larning

Maʼnoviy xususiyatlari

Maʼnosi

◆ kattasi. Kichigi ham ovsinidan qolishmay, battar oʻchakishardi.. A. Koʻchimov, „Halqa“ .

2 Ovsinlar yoki qoʻshni xotinlar orasi-da bir-biriga nisbatan murojaatda ish-latiladi. - ◆ Oh, aylanay, ovsinjon, — dedi bir juvon kulgidan oʻzini tiyib, — koʻzimiz dovuchchada boʻlgan zamonlar qandoq zamonlar ekan-a? S. Zunnunova, „Olov“ .

Antonimlari

ОВСИН. Oʻzbek tilining izohli lugʻati (2022) maʼlumotlaridan foydalanilgan; q.Adabiyotlar roʻyxati.

Tarjimalari

Ruscha _ru

ovsin
1 невестка (жена одного брата по отношению к жене другого);
2 употребляется при обращении женщин друг к другу, если они близко знакомы или являются соседками; ◆ ovsin, choyingiz qaynadimi? сестрица, у вас чай уже закипел?