raiyat

Oʻzbekcha (uz)

Morfologik va sintaktik xususiyatlari

ra-i-yat

Etimologiyasi

arab. – poda; qavm; fuqarolar, aholi;

Maʼnoviy xususiyatlari

Maʼnosi

esk. kt. Biror oʻlka yoki mamlakatda yashovchi xalq, fuqaro. ◆ Hukmdor qanchalik oqil va odil boʻlsa, raiyat, ulamo, fuzalo ham haqgoʻylikka yuz tutgay. M. Mahmudov, „Mangu kuy izlab.“ ◆ Yigʻilgan raiyat pichirlab gaplashar, hammaning chehrasida qandaydir tahlika va taraddud muhrlangan, goʻyo hozir yomon, mudhish voqea sodir boʻlgusi edi. O. Yoqubov, „Koʻhna dunyo.“ ◆ Xon hali ichki oʻrdadan chiqmagan, hamma raiyat janobi oliyni kutib, muhtasham darvozaga koʻz tikkan edi. A. Qodiriy, „Mehrobdan chayon.“

Antonimlari

РАИЯТ. Oʻzbek tilining izohli lugʻati (2022) maʼlumotlaridan foydalanilgan; q.Adabiyotlar roʻyxati.

Tarjimalari

Ruscha _ru

raiyat
уст. подданные.