sahn

Oʻzbekcha (uz)

Morfologik va sintaktik xususiyatlari

sahn

Etimologiyasi

arab. – idish, tarelka; hovli, ochiq maydon;

Maʼnoviy xususiyatlari

Maʼnosi

Biror chekli (chegarali) yuza, maydon. ◆ Hovli sahni. Zalning sahni. ◆ Yam-yashil sahni bilan osmon kabi kengdir bu bogʻ, Yerga koʻk tushgan kabi yulduz qator minglab chirogʻ. Gʻ. Gʻulom. ◆ Bogʻning sahnini Salim uchyarim tanob, Fazliddin uch tanob moʻljalladi. Oybek, „Tanlangan asarlar.“ ◆ Hovli sahnida katta hovuz, atrofi marmar toshlar bilan ishlangan. J. Sharipov, „Xorazm.“

Antonimlari

САҲН. Oʻzbek tilining izohli lugʻati (2022) maʼlumotlaridan foydalanilgan; q.Adabiyotlar roʻyxati.

Tarjimalari

Ruscha _ru

sahn
площадка; плошадь; ◆ bozor sahni базарная площадь;◆ hovli sahni двор; площадь двора, свободная от построек; ◆ Bolalar hovli sahnida kishning toza oq momigʻida yumalashib oʻynashadi (Ойбек, «Ќутлуѓ ќон») На площадке двора дети, забавляясь, катаются на чистом белом зимнем пуху (на снегу).