salobatli

Vikilug‘at dan olingan
Jump to navigation Jump to search


Flag of Uzbekistan.svg Oʻzbekcha (uz)
[tahrirlash]

Morfologik va sintaktik xususiyatlari[tahrirlash]

sa-lo-bat-li

Aytilishi[tahrirlash]

Etimologiyasi[tahrirlash]

Maʼnoviy xususiyatlari[tahrirlash]

Maʼnosi[tahrirlash]

1 Ulugʻvor koʻrinishga eta boʻlgan, viqorli; savlatli, mahobatli. ◆ Sa-lobatli kishi. Sa/yubatli bino. yash Haqiqa-tan ham Gʻoyibning salobatli qiyofasi oldida Temirjon yosh boladay koʻrinardi. J. Ab-dullaxonov, «Oriyat» . ◆ Ular Ahmadga qadrdon boʻlib ketgan salobatli va bahaybat argʻuvon daraxtiga yaqinlashdilar. F. Musajonov, «Himmat» .

2 Ogʻir, vazmin; oʻz vazminligi va so-kinligi bilan taʼsir etuvchi; taʼsirchan. ◆ Salobatli tun. n ◆ Shundan keyin uyda salobatli tinchlik choʻkdi. A. Muxtor, «Opa-singillar» . ◆ Bosh muharrir oʻzining mayin, vazmin, shirali, salobatli ovozi bilan soʻz boshladi. F. Musajonov, «Himmat» . ◆ Tashqa-rida bahor yomgʻiri salobatli shovullardi. P. Qodirov, «Uch ildiz» .

Sinonimlari[tahrirlash]

Antonimlari[tahrirlash]

САЛОБАТЛИ. Oʻzbek tilining izohli lugʻati maʼlumotlaridan foydalanilgan; q. Adabiyotlar roʻyxati.

Tarjimalari[tahrirlash]