Kontent qismiga oʻtish

shubhali

Vikilug‘atdan olingan

Oʻzbekcha (uz)

[tahrirlash]

Morfologik va sintaktik xususiyatlari

[tahrirlash]

shub-ha-li

Aytilishi

[tahrirlash]

Etimologiyasi

[tahrirlash]

Maʼnoviy xususiyatlari

[tahrirlash]

Maʼnosi

[tahrirlash]

1 Shubha tugʻdiradigan; gu-mon qilish mumkin boʻlgan. ◆ Shubhali kara-kat. yai Aliqulning shubhali ishlar bilan band ekanligini seza boshladilar. Sh. Rashidov, „Boʻrondan kuchli“ . ◆ Shubhali odamlar-ning yoniga chiqavermang, ota! Mirmuhsin, „Meʼmor“ .

2 Shubha ifodalangan, shubha tugʻdira-digan. ◆ Toʻtibu Adolatga qarab, shubhali ovoz bilan davom etdi: -Nazarimda, bir gap borga oʻxshaydi. S. Zunnunova, „Gulxan“ . ◆ Koʻplarundan hurkib, shubhali nazar bilan qarab, chetla-niboʻtar edilar. Oybek, „Tanlangan asralar“ .

Sinonimlari

[tahrirlash]

Antonimlari

[tahrirlash]

ШУБҲАЛИ. Oʻzbek tilining izohli lugʻati (2022) maʼlumotlaridan foydalanilgan; q.Adabiyotlar roʻyxati.

Tarjimalari

[tahrirlash]

shubhali
сомнительный, подозрительный; // с сомнением; подозрительно; ◆ shubhali odam сомнительный (подозрительный) человек; тёмная личность; ◆ u shubhali nazar bilan oʻrtogʻiga qaradi он с сомнением посмотрел на товарища.