Kontent qismiga oʻtish

taassuf

Vikilug‘atdan olingan

Oʻzbekcha (uz)
[tahrirlash]

Morfologik va sintaktik xususiyatlari[tahrirlash]

ta-as-suf

Aytilishi[tahrirlash]

Etimologiyasi[tahrirlash]

arab. – afsuslanish, achinish, kuyinish;

Maʼnoviy xususiyatlari[tahrirlash]

Maʼnosi[tahrirlash]

Koʻngilsiz, nomaqbul voqea, hodisa, ahvol va sh.k. dan tugʻilgan achinish; afsus. ◆ Taassuf qilmoq. Taassuf bildirmoq. ◆ Gʻoyat taassuf! — dedi Talʼat afandi, barmoqlarini qovushtirib qirsillatarkan. H.Gʻulom, „Mashʼal.“ ◆ Otabek uyaluv aralash kulumsirab, qutidorga qaradi: Taassufki, eslay olmayman! — dedi u. A.Qodiriy, „Oʻtgan kunlar.“ ◆ Rahmatli vallamat odam edilar, – taassuf bilan gapirardi kimdir. "Yoshlik".

Sinonimlari[tahrirlash]

Antonimlari[tahrirlash]

ТААССУФ. Oʻzbek tilining izohli lugʻati (2022) maʼlumotlaridan foydalanilgan; q.Adabiyotlar roʻyxati.

Tarjimalari[tahrirlash]

Ruscha ru

taassuf
сожаление; скорбь; ◆ taassuf bilan с прискорбием; ◆ taassuf bildirmoq сожалеть, выражать сожаление; ◆ taassufki... 1) жаль, что...; 2) к сожалению; к прискорбию; ◆ taassuf qilmoq сожалеть, скорбеть.