taassuf

Vikilug‘at dan olingan
Jump to navigation Jump to search


Flag of Uzbekistan.svg Oʻzbekcha (uz)
[tahrirlash]

Morfologik va sintaktik xususiyatlari[tahrirlash]

ta-as-suf

Aytilishi[tahrirlash]

Etimologiyasi[tahrirlash]

Maʼnoviy xususiyatlari[tahrirlash]

Maʼnosi[tahrirlash]

\a.. — afsuslanish, achi-

nish, kuyinish] Koʻngilsiz, nomaqbul vo-qea, hodisa, ahvol va sh.k. dan tugʻilgan achi-nish; afsus. ◆ Taassuf qilmoq. Taassuf bil-dirmoq. ■■ ◆ -Gʻoyat taassuf! — dedi Talʼat afandi, barmoqlarini qovushtirib qir-sillatarkan. H. Gʻulom, «Mashʼal» . ◆ Otabek uyaluv aralash kulumsirab, qutidorga qaradi: -Taassufki, eslay olmayman! — dedi u. A. Qo-diriy, «Oʻtgan kunlar» . ◆ -Rahmatli vallamat odam edilar, — taassuf bilan gapirardi kimdir. "Yoshlik" .

Sinonimlari[tahrirlash]

Antonimlari[tahrirlash]

ТААССУФ. Oʻzbek tilining izohli lugʻati maʼlumotlaridan foydalanilgan; q. Adabiyotlar roʻyxati.

Tarjimalari[tahrirlash]

Ruscha ru

taassuf
сожаление; скорбь; ◆ taassuf bilan с прискорбием; ◆ taassuf bildirmoq сожалеть, выражать сожаление; ◆ taassufki... 1) жаль, что...; 2) к сожалению; к прискорбию; ◆ taassuf qilmoq сожалеть, скорбеть.