toʻpolonchi

Vikilug‘at dan olingan
Jump to navigation Jump to search


Flag of Uzbekistan.svg Oʻzbekcha (uz)
[tahrirlash]

Morfologik va sintaktik xususiyatlari[tahrirlash]

toʻ-po-lon-chi

Aytilishi[tahrirlash]

Etimologiyasi[tahrirlash]

Maʼnoviy xususiyatlari[tahrirlash]

Maʼnosi[tahrirlash]

1 Behalovat oʻyinni, shoʻx-likni yaxshi koʻradigan, ortiqdarajada shoʻx. ◆ Toʻpolonchi bola, yaya ◆ Malika toʻpolonchirok, Xoldor esa hamma vaqt koʻllarini kovush-tirib, "intizom" boʻlib oʻtirardi. J. Abdullaxonov, «Tong yorishgan sohilda» . ◆ Shunday toʻpolonchi bolaning birdaniga yuvosh boʻlib qolganini koʻrib, sinfdoshlari hayron edi. Oʻ. Hoshimov, «Qalbingga quloq sol» .

2 Bekorga, boʻlar-boʻlmasga urish-janjal qilaveradigan, janjalkash. ◆ Toʻpolonchi xotin. m Respublikada bezorilar va toʻpo-lonchilar yildan-yilga kamayib bormoqda. Gazetadan.

Sinonimlari[tahrirlash]

Antonimlari[tahrirlash]

ТЎПОЛОНЧИ. Oʻzbek tilining izohli lugʻati maʼlumotlaridan foydalanilgan; q. Adabiyotlar roʻyxati.

Tarjimalari[tahrirlash]

Ruscha ru

toʻpolonchi
1 тот, кто любиг шуметь, скандалить; смутьян;
2 буйный; // буян;
3 озорной, шаловливый; // озорник, шалун; ◆ toʻpolonchi bola озорной ребёнок, озорник, шалун.