xayr-maʼzur
Qiyofa
Morfologik va sintaktik xususiyatlari
[tahrirlash]xayr—maʼ-zur
Aytilishi
[tahrirlash]Etimologiyasi
[tahrirlash]xayr + maʼzur
Maʼnoviy xususiyatlari
[tahrirlash]Maʼnosi
[tahrirlash]Yaxshi tilaklar bilan xayrlashish. ◆ Xayr-mazur ertaga boʻladi, oʻrtoqlar. Hali sizlar bilan koʻp otamlashamiz, — dedi Elomonov. M. M. Doʻst, „Galatepa qissalari.“
- Xayr-maʼzur qilmoq Xayrlashmoq. ◆ Ovqatdan keyin Shukurov otadan ruxsat soʻrab, xayr-mazur qildi. O. Yoqubov, „Diyonat.“
- Xayr-maʼzurni nasiya qilmoq Xayrlashmay ketib qolmoq. ◆ Ha, qochoq! — dedi u kulib, Xayr-maʼzurni nasiya qilib qochibsan-a! X. Sultanov, „Bir oqshom ertagi.“
Sinonimlari
[tahrirlash]Antonimlari
[tahrirlash]ХАЙР-МАЪЗУР. Oʻzbek tilining izohli lugʻati (2022) maʼlumotlaridan foydalanilgan; q.Adabiyotlar roʻyxati.