yer-koʻk

Vikilug‘at dan olingan
Jump to navigation Jump to search


Flag of Uzbekistan.svg Oʻzbekcha (uz)
[tahrirlash]

Morfologik va sintaktik xususiyatlari[tahrirlash]

yer—koʻk

Aytilishi[tahrirlash]

Etimologiyasi[tahrirlash]

Maʼnoviy xususiyatlari[tahrirlash]

Maʼnosi[tahrirlash]

Butun atrof, hamma yoq; koinot. Yer-koʻkka shafqatsiz alanga sochayotgan quyosh qandaydir rangsiz boʻtq havodan soyabon yasab, koinotni toʻsibqoʻyganday. N. Safarov, Uzoq-ni koʻzlagan qiz. ◆ Shamol turdi, qum koʻcha boshladi, yer-koʻkni qum bosdi. K. Yashin, «Hamza» .
Yer-koʻkka ishonmaydi Ortiq darajada ardoqlaydi. ◆ Qizini yer-koʻkka ishonmagan.. onasi.. katta shavkat va shov-shuv bilan uza-tishni orzu qilar edi. Oybek, «Tanlangan asarlar» .

Sinonimlari[tahrirlash]

Antonimlari[tahrirlash]

ЕР-КЎК. Oʻzbek tilining izohli lugʻati maʼlumotlaridan foydalanilgan; q. Adabiyotlar roʻyxati.

Tarjimalari[tahrirlash]