zolim

Vikilug‘atdan olingan

Oʻzbekcha (uz)
[tahrirlash]

Morfologik va sintaktik xususiyatlari[tahrirlash]

zo-lim

Aytilishi[tahrirlash]

Etimologiyasi[tahrirlash]

arab. – zulmkor, mustabid;

Maʼnoviy xususiyatlari[tahrirlash]

Maʼnosi[tahrirlash]

1. Zulm qiluvchi, zulmkor, jabr qiluvchi. ◆ Ilonning zahri yomon. Zolimning qahri yomon. Maqol. ◆ Faqat xotinlargina zolim podshoni qargʻab chinqirishar, yiglashar edi. Oybek, „Tanlangan asarlar.“ ◆ Akram hoji savolida davom etdi: Hokimingiz juda zolim emish, bu toʻgʻri soʻzmi? A. Qodiriy, „Utgan kunlar.“ ◆ Mamlakat parokanda, zolim tojdorlar qon ustiga qon toʻkurlar. – [dedi Mavlono Fazliddin]. P. Qodirov, „Yulduzli tunlar.“

2. Rahm-shafqatni bilmaydigan, berahm. ◆ Zolim er. ◆ Borib ayting oʻshal zolim yigitga, Uning ishqi bu bagʻrimga tutashdi. H. Gʻulom, „Mashʼal.“

3. Berahmlikni, shafqatsizlikni ifodalovchi. ◆ Gulsumbibi indamadi, yolgʻiz zolim koʻzlari bilan oʻqraydi-da, ayvonning bir chekkasida, kasal kabi, choʻzilib yotdi. Oybek, „Tanlangan asarlar.“

4. Jabr-zulm bilan toʻlib-toshgan, qahrli. ◆ U [Yoʻlchi] oʻz singlisini Gulnordan ayirib, uni zolim tanholik quchogʻiga otishni istamaganidan, yana bir necha vaqt Unsinni bu yerda qoldirishga moyil edi. Oybek, „Tanlangan asarlar.“

Sinonimlari[tahrirlash]

Antonimlari[tahrirlash]

ЗОЛИМ. Oʻzbek tilining izohli lugʻati (2022) maʼlumotlaridan foydalanilgan; q.Adabiyotlar roʻyxati.

Tarjimalari[tahrirlash]