zolim

Vikilug‘at dan olingan
Jump to navigation Jump to search


Flag of Uzbekistan.svg Oʻzbekcha (uz)
[tahrirlash]

Morfologik va sintaktik xususiyatlari[tahrirlash]

zo-lim

Aytilishi[tahrirlash]

Etimologiyasi[tahrirlash]

a. fJUi — zulmkor, mustabid

Maʼnoviy xususiyatlari[tahrirlash]

Maʼnosi[tahrirlash]

1 Zulm qiluvchi, zulmkor, jabr qiluvchi. ◆ Ilonning zakri yomon. Zolimning qakri yomon. Maqol . m ◆ Faqat xotinlargina zolim pod-shoni qargʻab chinqirishar, yiglashar edi. Oybek, «Tanlangan asarlar» . ◆ Akram koji sa-volida davom etdi: -Hokimingiz juda zolim emish, bu toʻgʻri soʻzmi? A. Qodiriy, «Utgan kunlar» . ◆ Mamlakat parokanda, zolim tojdorlar qon ustiga qon toʻkurlar fdedi Mavlono Fazliddin]. P. Qodirov, Yulduz-li tunlar.

2 Rahm-shafqatni bilmaydigan, berahm. ◆ Zolim er. n ◆ Borib ayting oʻshal zolim yi-gitga, Uning ishqi bu bagʻrimga tutashdi. H. Gʻulom, «Mashʼal» .

3 Berahmlikni, shafqatsizlikni ifo-dalovchi. ◆ Gulsumbibi indamadi, yolgʻiz zolim koʻzlari bilan oʻqraydi-da, ayvonning bir chek-kasida, kasal kabi, choʻzilib yotdi. Oybek, «Tanlangan asarlar» .

4 Jabr-zulm bilan toʻlib-toshgan, qahr-li. ◆ U [Yoʻlchi] oʻz singlisini Gulnordan ayi-rib, uni zolim tankolik quchogʻiga otishni istamaganidan, yana bir necha vaqt Unsinni bu yerda qoldirishga moyil edi. Oybek, «Tanlangan asarlar» .

Sinonimlari[tahrirlash]

Antonimlari[tahrirlash]

ЗОЛИМ. Oʻzbek tilining izohli lugʻati maʼlumotlaridan foydalanilgan; q. Adabiyotlar roʻyxati.

Tarjimalari[tahrirlash]