zulfin

Vikilug‘at dan olingan
Jump to navigation Jump to search


Flag of Uzbekistan.svg Oʻzbekcha (uz)
[tahrirlash]

Morfologik va sintaktik xususiyatlari[tahrirlash]

zul-fin

Aytilishi[tahrirlash]

Etimologiyasi[tahrirlash]

Maʼnoviy xususiyatlari[tahrirlash]

Maʼnosi[tahrirlash]

\f. — eshik halqasi,

zanjiri] Qulf osish yoki eshikni berki-tish uchun eshikka va uning kesakisiga, ikki tabaqali eshikda \ar ikki tabaqaga oʻrnatiladigan kichkina halqasimon temir va unga osilgan zanjir. Turobjon eshikdan hovliqib kirar ekan, yaktagining yengi zul-finga ilinib, tirsakkacha yirtildi. A. Qah-hor, Anor. ◆ U[Munavvar] eshikning zulfini-ni tushirdi-da, eriga yoʻl berdi. S. Anorbo-yev, «Mehr» . ◆ Bir mahal Naziraning qoʻli eshik zulfiniga tushdi-yu, zarb bilan oʻziga tort-di. D. Nuriy, «Osmon ustuni» .

Sinonimlari[tahrirlash]

Antonimlari[tahrirlash]

ЗУЛФИН. Oʻzbek tilining izohli lugʻati maʼlumotlaridan foydalanilgan; q. Adabiyotlar roʻyxati.

Tarjimalari[tahrirlash]