dehqon

Vikilug‘at dan olingan
Jump to navigation Jump to search


Flag of Uzbekistan.svg Oʻzbekcha (uz)
[tahrirlash]

Morfologik va sintaktik xususiyatlari[tahrirlash]

deh-qon

Aytilishi[tahrirlash]

Etimologiyasi[tahrirlash]

Maʼnoviy xususiyatlari[tahrirlash]

Maʼnosi[tahrirlash]

|f. — katta yer egasi,

zamindor; qishloq hokimi| Asosiy kasbi yerga ishlov berish, ekin ekishdan iborat boʻlgan kishi. ◆ Dehqon boʻlsang, shudgor qil, mullo boʻlsang, takror qil. Maqol . ◆ yat Quyosh nurlarini shirin-shakar mevalarga aylan-tirgan bu oʻzbek dehqoni. Shukrullo, «Say-lanma» . ◆ Men sizga ekinlarimni koʻrsatai. Dehqon koʻzi bilan qarab, meni yaxshilab tan-qid qiling. Oybek, «O» . v. shabadalar.

Kolxozchi dehqon tar. 1) kollektivlash-tirish davrida oʻz xususiy yeri, ot-ulovi va qishloq xoʻjalik asboblari bilan birga kolxozga aʼzo boʻlib kirgan dehqon; 2) kolxoz aʼzosi. Yakka dehqon tar. Kolxozga kirmay, oʻz holicha, oʻzi yakka holda deh-qonchilik qilgan kishi. ◆ Yakka dehqon xoʻja/shgi. Oʻrta (yoki oʻrta hol) dehqon tar. Oʻz yerlarida oʻzi va oila aʼzolari kuchi bilan dehqonchilik qilgan kishi. ◆ -Oʻttiz sakkiz kishining koʻpi ot-ulovli oʻrta dehqon boʻlsa kerak. A. Qahhor, «Qoʻshchinor chiroqlari» . ◆ Soʻnggi uch yarim yil ichida yakka xoʻjalik-lardan ellik bitta ariza tushdi. Bularning koʻpisi oʻrta hol dehqonlar edi. A. Qahhor, «Qoʻshchinor chiroqlari» .


Sinonimlari[tahrirlash]

Antonimlari[tahrirlash]

ДЕҲҚОН. Oʻzbek tilining izohli lugʻati maʼlumotlaridan foydalanilgan; q. Adabiyotlar roʻyxati.

Tarjimalari[tahrirlash]

Ot[tahrirlash]

dehqon (koʻplik dehqonlar)

Ruscha ru

dehqon
дехканин, крестьянин; земледелец; // дехканский, крестьянский; ◆ kolxozchi ~lar колхозное Крестьянство; крестьяне-колхозники; ◆ ishchilar sinfining mehnatkash ~lar bilan ittifoqi союз рабочего класса с трудящимся крестьянством; ◆ ~ xoʻjaligi крестьянское хозяйство; ◆ ~ xonadoni крестьянский двор; suv - ning qoni, yer - uning joni посл. вода - кровь крестьянина, а земля - его душа.