Kontent qismiga oʻtish

gʻaladon

Vikilug‘atdan olingan

Oʻzbekcha (uz)
[tahrirlash]

Morfologik va sintaktik xususiyatlari[tahrirlash]

gʻa-la-don

Aytilishi[tahrirlash]

Etimologiyasi[tahrirlash]

a. + f. (jb-di — gʻalla idi-shi, don saqlanadigan joy

Maʼnoviy xususiyatlari[tahrirlash]

Maʼnosi[tahrirlash]

1 Omborda galla (don, un) saqlash uchun atrofi oʻralgan joy. ◆ Toʻxta oxun oshxona eshigining chap bi-qinidagi soʻrida, kattakon gʻaladon yonida oʻtirardi. M. Ismoiliy, „Fargʻonat“ . o.

2 Stol, javon va sh.k. larning narsa solib qoʻyiladigan tortmasi, yashigi. ◆ Kitob javonining pastki gʻaladoniga doim eng kerakli hujjatlarini qoʻyardi. D. Nuriy, „Osmon ustuni“ . ◆ Professor stol gʻaladoni-dan gazeta olib, ikkala ayolning tumshugʻi tagida silkitdi. J. Abdullaxonov, „Oriyat“ .

3 Pul yoki mayda buyumlar saqlash uchun xizmat qiladigan yashik, quticha. ◆ Gʻaladonni hisoblab koʻrsam, olti tanga bir miri boʻp-ti. Gʻ. Gʻulom, „Shum bola“ .


Sinonimlari[tahrirlash]

Antonimlari[tahrirlash]

ҒАЛАДОН. Oʻzbek tilining izohli lugʻati (2022) maʼlumotlaridan foydalanilgan; q.Adabiyotlar roʻyxati.

Tarjimalari[tahrirlash]