Kontent qismiga oʻtish

gʻiybat

Vikilug‘atdan olingan

Oʻzbekcha (uz)
[tahrirlash]

Morfologik va sintaktik xususiyatlari[tahrirlash]

gʻiy-bat

Aytilishi[tahrirlash]

Etimologiyasi[tahrirlash]

Maʼnoviy xususiyatlari[tahrirlash]

Maʼnosi[tahrirlash]

[arabcha — yoʻqlik, mavjud emaslik; vaqtincha yoʻq boʻlish]

Birovni kamsitib, aybsitib, yomonlab gapirish, fisq-fasod. ◆ Bekorchining hunari — gʻiybat. Maqol . ◆ Bolali uyda gʻiybat yoʻq. Maqol . n ◆ Afsuski, mayda-chuyda gʻiybatlarga berildim, birovni birovga qarshi qayradim, xullas, umrim oʻtib ketdi. M. M.. Doʻst, „Lolazor“ . ◆ Boʻlim boigʻshgʻi chiqib ketdi deguncha gʻiybat boshlanadi. F. Musajonov, „Himmat“ .

Gʻiybat qilmoq, gʻiybat tarzidagi gaplar aytmoq, shunday gaplar bilan aybsitmoq, yomonlamoq. ◆ Baʼzi ayollarga hayronman, ikkitasining boshi qoʻshildimi — bas, birovlarni gʻiybat qilgani-qilgan. M. Xayrullayev, „Koʻngil“ . ◆ Kishi mehnat qshshasa, gʻiybat qiladi. Mirmuhsin, „Umid“ .

Sinonimlari[tahrirlash]

fisq-fasod, fisq-fujur

Antonimlari[tahrirlash]

ҒИЙБАТ. Oʻzbek tilining izohli lugʻati (2022) maʼlumotlaridan foydalanilgan; q.Adabiyotlar roʻyxati.

Tarjimalari[tahrirlash]

Ruscha ru

gʻiybat
сплетня, злословие; пересуды; ◆ ~ qilmoq сплетничать, судачить; злословить; ◆ birovning ~ini qilmoq трепать чьё-либо имя; ◆ bolalik uyda ~ yoʻq погов. в доме, где есть дети, не сплетничают (букв. нет сплетен).