gʻoʻngʻillamoq

Vikilug‘at dan olingan
Jump to navigation Jump to search


Flag of Uzbekistan.svg Oʻzbekcha (uz)
[tahrirlash]

Morfologik va sintaktik xususiyatlari[tahrirlash]

gʻoʻn-gʻil-la-moq

Aytilishi[tahrirlash]

Etimologiyasi[tahrirlash]

Maʼnoviy xususiyatlari[tahrirlash]

Maʼnosi[tahrirlash]

1 "Gʻoʻng-gʻoʻng" degan tovush chiqarmoq. ◆ Qovogʻari sekin gʻoʻngʻillab uchib oʻtdi. P. Qodirov, «Erk» . ◆ Qorongʻilik ichidan kecha qoʻngʻizi gʻoʻngʻillab uchib, oʻzini chiroqqa urdi. Oybek, «Tanlangan asarlar» .

2 koʻchma Tushunib boʻlmaydigan tarzda soʻzlamoq, poʻngʻillamoq, doʻngʻillamoq. ◆ Pal-mon, xuddi oʻlayotgan kuchukka achinib gapir-ganday, oʻzicha gʻoʻngʻillar edi. A. Muxtor, «Qo-raqalpoq qissasi» . ◆ Ahmad Husaynni mudroq bosganda, taqvodor ota gʻoʻngʻillab, qurʼon oʻqishga kirishdi. Oybek, «Nur qidirib» .


Sinonimlari[tahrirlash]

Antonimlari[tahrirlash]

ҒЎНҒИЛЛАМОҚ. Oʻzbek tilining izohli lugʻati maʼlumotlaridan foydalanilgan; q. Adabiyotlar roʻyxati.

Tarjimalari[tahrirlash]

Ruscha ru

gʻoʻngʻillamoq
бормотать, бурчать, ворчать;
2 жужжать; qayerdadir qovogʻari gʻoʻngʻillaydi где-то жужжит шершень.