hukamo

Oʻzbekcha (uz)

Morfologik va sintaktik xususiyatlari

hu-ka-mo

Etimologiyasi

arab. – "hakim" s. ning koʻpl.

Maʼnoviy xususiyatlari

Maʼnosi

1. esk. kt. Hakimlar, tabiblar. ◆ Qazo yetganda, barcha hukamo ojiz qoldilarkim, odam tangri xohishi bilan boʻlgan qazoga qarshi nima qila oladi? Oybek, „Navoiy.“

2. Donishmandlar, faylasuflar. ◆ Husayn har kuni yarim kechagacha oʻtirib, yunon va arab hukamolarining tib va falsafaga doyr kitoblarini oʻqir edi. M. Osim, „Ibn Sino qissasi.“

Antonimlari

ҲУКАМО. Oʻzbek tilining izohli lugʻati (2022) maʼlumotlaridan foydalanilgan; q.Adabiyotlar roʻyxati.

Tarjimalari

Ruscha _ru

hukamo
(а. ед. hakim)
1 доктора, врачи; исцелители;
2 учёные, мыслители; мудрецы.