inju

Vikilug‘atdan olingan

Oʻzbekcha (uz)
[tahrirlash]

inju 1[tahrirlash]

Morfologik va sintaktik xususiyatlari[tahrirlash]

in-ju

Aytilishi[tahrirlash]

Etimologiyasi[tahrirlash]

Maʼnoviy xususiyatlari[tahrirlash]

Maʼnosi[tahrirlash]

1 Marvarid, dur. ◆ Toʻy oqshomi inju taqqan yetim qiz, Majnuntolning marjonida bulduriq. Gʻ. Gʻulom . ◆ Koʻzlaridan oqqan tomchilar quyoshda injuday yonadi. Oybek, „Tanlangan asarlar“ .

2 koʻchma Injuga nisbatlangan narsa. ◆ Doʻstimdir lojuvard, shaldiroq suvlar — mening yuragimga oqqan injular. J. Kamol . ◆ Javohirga, injuga toʻlmish Oltin chanoq oltin koʻzalar. Uygʻun.

Sinonimlari[tahrirlash]

Antonimlari[tahrirlash]

inju II[tahrirlash]

Morfologik va sintaktik xususiyatlari[tahrirlash]

in-ju

Aytilishi[tahrirlash]

Etimologiyasi[tahrirlash]

Maʼnoviy xususiyatlari[tahrirlash]

Maʼnosi[tahrirlash]

tar. Chingizxon xonadoni aʼzolariga tegishli yer-suv; keyinchalik sho\lar, amirlar, xonlar xonadoni aʼzolariga tegishli yer-suv.


Sinonimlari[tahrirlash]

Antonimlari[tahrirlash]

ИНЖУ. Oʻzbek tilining izohli lugʻati (2022) maʼlumotlaridan foydalanilgan; q.Adabiyotlar roʻyxati.

Tarjimalari[tahrirlash]

Ruscha ru

inju I
жемчуг; перл; // жемчужный; ◆ boʻynida qator-qator ~ на шее у неё нити жемчуга; ◆ Koʻzlaridan oqqan tomchilar quyoshda ~day yonadi (Ойбек, «Ќутлуѓ ќон») Показавшиеся на глазах капли (слёз) горят на солнце, словно жемчуг; ◆ ~ tish белые, как жемчуг, зубы; жемчужные зубы.

inju II
ист. удельные земли (первоначально - земли, входившие в личный удел членов дома Чингиз-хана.)