irgʻitmoq

Vikilug‘at dan olingan
Jump to navigation Jump to search

Flag of Uzbekistan.svg Oʻzbekcha (uz)
[tahrirlash]

Morfologik va sintaktik xususiyatlari[tahrirlash]

ir-gʻit-moq

Aytilishi[tahrirlash]

Etimologiyasi[tahrirlash]

Maʼnoviy xususiyatlari[tahrirlash]

Maʼnosi[tahrirlash]

1 Irgʻimok, fl. ort. n. Ilon yurgan qiyin yoʻldan " ◆ Chu" deb otini irgʻitdi. "Nigor va Zamon" .

2 Otmoq, uloqtirmoq. ◆ Yelkadagi yukni irgʻitmoq. Qoʻlga tushgan narsani irgʻitmoq. yash Gʻulomjon.. qamchini mingboshining qoʻli-dan yulib olib, supaga irgʻitdi. M. Ismoi-liy, «Fargʻona t» . o. ◆ Qoʻziboy har toshni irgʻitganda, gimnastikachshshrday yengil gav-dasi bilan bir irgʻib tushar va bu qiligʻidan oʻzi zavqlanib kulardi. H. Nazir, «Soʻnmas chaqmoqlar» .

3 Yuqoriga tomon silkimoq, koʻtarib tashlamoq. ◆ Arava ohista yoʻl bosardi, qoʻtos-lar sekin, yalqov qadam taitar va oʻqtin-oʻqtin aravakash "xoʻsh-xoʻsh!" deb, quruq suyak qoʻtoslarga qamchi irgʻitib qoʻyardi. Oybek, «Nur qidirib» . ◆ Yer, xuddi ot olib qochgan ara-vaday, kishini irgʻitib-irgʻitib tashlar edi. A. Qahhor, «Oltin yulduz» .


Sinonimlari[tahrirlash]

Antonimlari[tahrirlash]

ИРҒИТМОҚ. Oʻzbek tilining izohli lugʻati maʼlumotlaridan foydalanilgan; q. Adabiyotlar roʻyxati.

Tarjimalari[tahrirlash]

Ruscha ru

irgʻitmoq
понуд. от irgʻimoq
1
заставлять или позволять прыгать;
2 бросать, сбрасывать, скидывать; выбрасывать; подбрасывать; yelkadan yukni irgʻitib tashlamoq сбросить ношу с плеча; Domla aftini burishtirib xatni oxirigacha oʻqimasdan irgʻitib yubordi (А. Ќаћћор, «Сароб») Домулла, скривив лицо, отбросил письмо, не дочитав его до конца; ◆ yuqoriga ~ подбросить вверх;
3 пришпоривать (лошадь);
4 спорт. метать, бросать; толкать; ◆ nayzani ~ метать копье; ◆ yadroni ~ толкать ядро.