isitmoq

Vikilug‘atdan olingan

Oʻzbekcha (uz)
[tahrirlash]

Morfologik va sintaktik xususiyatlari[tahrirlash]

i-sit-moq

Aytilishi[tahrirlash]

Etimologiyasi[tahrirlash]

Maʼnoviy xususiyatlari[tahrirlash]

Maʼnosi[tahrirlash]

1 Oʻz tapti, harorati bilan boshqa narsaning, kimsaning issiq-ligini oshirmoq, koʻtarmoq, issiq qilmoq; harorat bermoq. ◆ Bektemir uning sovuq qot-gan jajji qoʻllarini puflab-puflab isit-di. Oybek, „Quyosh qoraymas“ .

2 Olovga qoʻyib, toblab yoki boshqa biror yoʻl bilan issiq qilmoq. ◆ Oshni isit-moq. Suv isitmoq.

3 Isimoq 2 fl. ort. n. -Men qoʻrqamanki, — ◆ dedi u [Hamdamforma], — Buxoroning asl shoyisidan tikilgan hilpillama koʻylaklar.. amirkoni botinkalar sening koʻnglingni unga isitgan boʻlmasin. S. Ayniy, „Qullar“ . ◆ Mana man asl duoxon.. Isitib, sovitib qoʻyaman. Hamza, „Quzgʻunlar“ .


Sinonimlari[tahrirlash]

Antonimlari[tahrirlash]

ИСИТМОҚ. Oʻzbek tilining izohli lugʻati (2022) maʼlumotlaridan foydalanilgan; q.Adabiyotlar roʻyxati.

Tarjimalari[tahrirlash]