janob

Vikilug‘at dan olingan


Flag of Uzbekistan.svg Oʻzbekcha (uz)

Morfologik va sintaktik xususiyatlari

ja-nob

Aytilishi

Etimologiyasi

Maʼnoviy xususiyatlari

Maʼnosi

[a. tomon, taraf; muh-

taram zot] (koʻpincha "janoblari", "jano-bingiz" shaklida) 1 Oʻtmishda va hozir ki-shilarni, amaldor yoki davlat arboblarini ulugʻlash shakli. ◆ Elchi janoblari. Bosh vazir janoblari. m [Shayxulislom:] Demak, ja-noblarining hukmi jiddiy? [Navoiy:] Taq-sir, saltanat ishlarida hazil boʻlmaydi. Uy-gʻun va I. Sulton, Alisher Navoiy. ◆ Bu za-monda Navoiy janoblaridek pok odam hargiz topilmas. Oybek, «Navoiy» . ◆ -Qozi domlamuh-taram Teshaboy janoblarining iltifotla-ridan mamnun boʻlibdilar, — dedi qori. M. Ismoiliy, «Fargʻona t» . o.

2 Kishi ismlariga qoʻshiladigan kesa-tiq soʻz. ◆ Dekanatdan chiqsam, Boqizoda janoblari yalpayib, choy ichib oʻtiriptilar. S. Karomatov, «Oltin qum» .


Sinonimlari

Antonimlari

ЖАНОБ. Oʻzbek tilining izohli lugʻati maʼlumotlaridan foydalanilgan; q. Adabiyotlar roʻyxati.

Tarjimalari

Ruscha ru

janob
1 господин; ◆ elchi ~-lari господин посол;
2 превосходительство; ◆ Siz ~ oliylari Ваше высокопревосходительство.