Kontent qismiga oʻtish

jinoyat

Vikilug‘atdan olingan

Oʻzbekcha (uz)

[tahrirlash]

Morfologik va sintaktik xususiyatlari

[tahrirlash]

ji-no-yat

Aytilishi

[tahrirlash]

Etimologiyasi

[tahrirlash]

Maʼnoviy xususiyatlari

[tahrirlash]

Maʼnosi

[tahrirlash]

[d. — ayb, gunoh; ji

noiy ish] 1 XUK- Davlat qonunlari bilan belgilangan tartibga xilof va shu qonun-larga asosan javobgarlikka tortishni ta-lab qiladigan, jamoat uchun xavfli xatti-harakat. ◆ Ogʻir jinoyat. Amaldan foydalanib qilingan jinoyat. Jinoyat ustida ushlamoq. n ◆ Tergov tugashi uchun esa jinoyatga iqror boʻlish kerak. H. Gʻulom, „Mashʼal“ . ◆ Bir marta jinoyat kalgan odam oʻsha jinoyatini yopish uchun yana oʻn marta jinoyat qilishdan xam qaytmas ekan. N. Fozilov, „Diydor“ .

2 koʻchma Yomon oqibatlarga olib bora-digan zararli xatti-harakat, ish; gunoh. ◆ Bas, siz bilan biz, Tojiboy aka, bu ishga raxbar-lik qilish oʻrniga qoʻl siltar ekanmiz, jinoyat kalgan boʻlamiz va buning uchun xal k oldi-da javobgar boʻlamiz. P. Tursun, „Oʻqituvchi“ . ◆ Bunday ishni kechiktirish jinoyat. Sh. Rashidov, „Gʻoliblar“ .

Sinonimlari

[tahrirlash]

Antonimlari

[tahrirlash]

ЖИНОЯТ. Oʻzbek tilining izohli lugʻati (2022) maʼlumotlaridan foydalanilgan; q.Adabiyotlar roʻyxati.

Tarjimalari

[tahrirlash]

jinoyat
преступление, злодеяние; // преступный; уголовный; ◆ ~ kodeksi юр. уголовный кодекс; ◆ eng ogʻir ~ тягчайшее преступление; ◆ ~ qilmoq совершать преступление; ◆ qilgan ~i uchun jazo tortmoq понести наказание за совершенное преступление.