joʻshqin

Vikilug‘at dan olingan
Jump to navigation Jump to search


Flag of Uzbekistan.svg Oʻzbekcha (uz)
[tahrirlash]

Morfologik va sintaktik xususiyatlari[tahrirlash]

joʻsh-qin

Aytilishi[tahrirlash]

Etimologiyasi[tahrirlash]

JOʻSHQIN Bu sifat asli tojikcha choʻshidan feʼlining choʻsh hozirgi zamon asosidan (ТжРС, 521) oʻsib chikkan oʻzbekcha joʻsh- feʼliga (k.) oʻzbekcha -qin koʻshimchasini qoʻshib hosil kilingan boʻlib, 'joʻsh urgan', 'kuchli darajada toʻlqinlangan', 'mavjlangan' maʼnosini anglatadi (OʻTIL, I, 293). _ _
Oʻzbek tilining etimologik lugʻati (III-jild) maʼlumotlaridan foydalanilgan; q. Adabiyotlar roʻyxati.


Maʼnoviy xususiyatlari[tahrirlash]

Maʼnosi[tahrirlash]

1 Mavj urgan, mavjlangan; shoʻx. ◆ Ey telba, xovliqma, ey joʻshqin daryo, Yastandi yoʻlingda poyonsiz saxro. Gʻayratiy .

2 koʻchma Joʻsh urgan, qaynoq, otashin; hayajonli. ◆ Usmonov extiros bilan joʻshqin soʻzlardi. Nazarmat, «Joʻrlar baland sayray-di» . ◆ Xolmurod uning joʻshqin ovozini eshitdi. P. Tursun, «Oʻqituvchi» .


Sinonimlari[tahrirlash]

Antonimlari[tahrirlash]

ЖЎШҚИН. Oʻzbek tilining izohli lugʻati maʼlumotlaridan foydalanilgan; q. Adabiyotlar roʻyxati.

Tarjimalari[tahrirlash]

Ruscha ru

joʻshqin
1 кипучий, бурливый, бурлящий, бьющий ключом; ◆ ~ urmoq бить ключом, бурлить;
2 взволнованный, возбуждённый; ◆ ~ ovoz взволнованный, возбуждённый голос.