Kontent qismiga oʻtish

minbar

Vikilug‘atdan olingan

Oʻzbekcha (uz)
[tahrirlash]

Morfologik va sintaktik xususiyatlari[tahrirlash]

min-bar

Aytilishi[tahrirlash]

Etimologiyasi[tahrirlash]

arab. – baland joy, oʻrindiq;

Maʼnoviy xususiyatlari[tahrirlash]

Maʼnosi[tahrirlash]

1. din. Masjidda imom vaʼz aytadigan baland joy. ◆ Hazrat minbardan tushib, betiga fotiha tortganidan keyin, masjid muazzini bilan darvozaning yoniga borib turdi. M. Muhammadjonov, „Turmush urinishlari.“

2. Maʼruza qilinadigan, axborot beriladigan baland kursi; tribuna. ◆ Minbarga chiqmoq. Minbarda turib gapirmoq. ◆ Umrida minbarga chiqmagan Mirvali bangi ham, uzicha aytganda, mehrobga soʻzga chiqib, soʻzining oxirida hammani kuldiradi. A. Qodiriy, „Obid ketmon.“ ◆ Hali institutning minbarlaridan Oʻnlarcha olimdan tinglaysan xitob. Gʻ. Gʻulom. ◆ Doska yonida ustiga qizil surp yopilgan yozuv stoli, uning chap tarafida minbar. F. Musajonov, „Himmat.“

Adabiy minbar Gazeta, jurnal va sh. k. haqida.

Sinonimlari[tahrirlash]

Antonimlari[tahrirlash]

МИНБАР. Oʻzbek tilining izohli lugʻati (2022) maʼlumotlaridan foydalanilgan; q.Adabiyotlar roʻyxati.

Tarjimalari[tahrirlash]

Ruscha ru

minbar
1 рел. минбар (возвышение в мечети, с которого имам произносит проповедь);
2 трибуна; кафедра.