moʻmin

Vikilug‘at dan olingan
Jump to navigation Jump to search


Flag of Uzbekistan.svg Oʻzbekcha (uz)
[tahrirlash]

Morfologik va sintaktik xususiyatlari[tahrirlash]

moʻ-min

Aytilishi[tahrirlash]

Etimologiyasi[tahrirlash]

Maʼnoviy xususiyatlari[tahrirlash]

Maʼnosi[tahrirlash]

a. (3-0 j-o — eʼtiqod qiluvchi] 1 din. Ollohning borligiga iqror boʻlgan, imon keltirgan kishi; musulmon. [Safar boʻzchi] Shu kaʼbatulloning ichida oʻtirib, yolgʻon gapirgan odam musulmon emas, kishi-◆ ning qasamiga ishonmagan ham yetti mazhab-damoʻmin emas. A. Qodiriy, «Mehrobdan chayon» .

2 koʻchma Yuvosh, beozor, muloyim. ◆ Moʻmin odam, n ◆ Muharram koʻchada soddagina, moʻmin-gina koʻringan bu qizning shunchalik shoʻxlik-lari.. borligini oʻzi koʻrmay, birov aytganda, aslo ishonmasdi. Shuhrat, «Shinelli yillar» .

3 Moʻmin (erkaklar ismi).


Sinonimlari[tahrirlash]

Antonimlari[tahrirlash]

МЎМИН. Oʻzbek tilining izohli lugʻati maʼlumotlaridan foydalanilgan; q. Adabiyotlar roʻyxati.

Tarjimalari[tahrirlash]

Ruscha ru

moʻmin
1 рел. верующий (мусульманин), правоверный;
2 смиренный, скромный; смирный, безвредный (человек); ◆ ~ bola тихий, смирный мальчик;
3 Мумин (имя собств. мужское).