muqaddas

Oʻzbekcha (uz)

Morfologik va sintaktik xususiyatlari

mu-qad-das

Etimologiyasi

Arabcha مُقَدَّس - pok, toza, aziz; ilohiy; olijanob.

Maʼnoviy xususiyatlari

Maʼnosi

1. din. Quddus; Dindorlar tasavvurida ilohiyot bilan bogʻliq boʻlgan, aziz, tabarruk. ◆ Muqaddas joy. ◆ Tokcha devoriga gul ravishda tushirilgan duo yoki shuning kabi muqaddas kalimalar yozigʻliq bir qogʻoz yopishtirilgan. Abdulla Qodiriy, „Mehrobdan chayon“
2. koʻchma Sharafli, olijanob, yuksak. ◆ Tabiatning bebaho neʼmati suvni toza saqlash.. har birimizning muqaddas burchimizdir. „Gazetadan“ ◆ Sharif Sulaymon xalqning chin oʻgʻillaridan. Xalqqa samimiy xizmatdan koʻra yuksakroq, muqaddasroq narsa yoʻq, deb biladi u. Oybek, „Nur qidirib“ ◆ Hozir ikkisi [Yoʻlchi bilan Gulnor].. qalblarida yillarcha saqlangan muqaddas orzulariga yetishganliklaridan, ikkisi ham mast kabi edi. Oybek, „Tanlangan asarlar“
3. Muqaddas (xotin-qizlar ismi).

Antonimlari

МУҚАДДАС. Oʻzbek tilining izohli lugʻati (2022) maʼlumotlaridan foydalanilgan; q.Adabiyotlar roʻyxati.

Tarjimalari

• Qirgʻizcha: ыйык
• Qozoqcha: киелі
• Tofacha: ыдыӄ, ээлiғ
• Turkcha: kutsal
• Xakascha: ызых
• Yoqutcha: ытык

Ruscha _ru

muqaddas
1 рел. священный;
2 перен. священный, святой; ◆ ~ burch священный долг; ◆ ~ vazifa священная обязанность, святой долг;
3 Мукаддас (имя собств. женское).