murabbiy

Oʻzbekcha (uz)

Morfologik va sintaktik xususiyatlari

mu-rab-biy

Etimologiyasi

arab. مربّي‎ — tarbiyachi;

Maʼnoviy xususiyatlari

kt.

Maʼnosi

1. ayn. tarbiyachi. ◆ Rakmatilla Obidiy internatga muallim va murabbiy boʻldi. Abdulla Qahhor, „Qoʻshchinor chiroqlari“ . ◆ Murabbiy — bola qalbida nish ura boshlagan umid gʻunchalari-ing mehribon sohibidir. R. Usmonov, „Odobnoma“ .
2. Ish-faoliyatda raqbarlik, rahnamolik qiluvchi; ustoz, rahnamo. ◆ Ashsher Navoiy vafot etgan edi. Bobur oʻziga ulugʻ bir murabbiy topdim, deb suyunib yurganda, oʻgay taqdir uni bu madadkoridan ham judo qilgan edi. Pirimqul Qodirov, „Yulduzli tunlar“ . ◆ Xosiyatxon faqat Naziraning ustozigina emas, qanchadan-qancha qiz-juvonlarning murabbiysi. Yo. Shukurov, „Margʻilon goʻzali“ .
3. Sportning muayyan turi boʻyicha yakka va jamoaviy tarzda mashqlar qildirish orqali muayyan koʻnikmalarga oʻrgatuvchi, tegishli sohadagi malaka-mahoratni oʻstiruvchi ustoz; trener. ◆ Futbol jamoasining murabbiysi. ◆ Murabbiyning soʻzlariga koʻra, kelishuv JAR (Janubiy Afrika Respublikasi) futboli mutasaddilari Braziliyaga kelganda amalga oshadi. Gazetadan .

Antonimlari

МУРАББИЙ. Oʻzbek tilining izohli lugʻati (2022) maʼlumotlaridan foydalanilgan; q.Adabiyotlar roʻyxati.

Tarjimalari

Ruscha _ru

murabbiy
воспитатель, гувернёр.