murid

Vikilug‘at dan olingan
Jump to navigation Jump to search

Flag of Uzbekistan.svg Oʻzbekcha (uz)
[tahrirlash]

Morfologik va sintaktik xususiyatlari[tahrirlash]

mu-rid

Aytilishi[tahrirlash]

Etimologiyasi[tahrirlash]

\a. 3jja — izdosh, ergashuvchi, shogird; sufiylar shogirdi

Maʼnoviy xususiyatlari[tahrirlash]

Maʼnosi[tahrirlash]

din. Pir yoki eshon (murshid)ga qoʻl berib, sufiylik yoʻliga kirgan shaxs. ◆ Temurbekning otasi Amir Taragʻay esa Abduxoliq Gʻijduvoniy taʼlimotiga ixlos qoʻygan Amir Shamsuddin Kulolning muridi edi. P. Qodirov, «Til va el» . ◆ Adras toʻnli, zarbof choponli kishilar, or-tida muridlarini ergashtirgan ulamo-uma-ro koʻrinsa, darhol oxirat kunidan vaʼz aunt adi. S. Siyoyev, «Avaz» . :

Murid ovlamoq Qishloqma-qishloq yurib, muridlarni tovlamoq, ulardan nazr-niyoz yigʻmoq. ◆ Turkman eshonlari ham murid ovlaydilar, ham imomatchilik qiladilar, yaʼni turkmanlarning nikoh va janoza ma-rosimlarini bajaradilar. S. Ayniy, «Esda-liklar» .


Sinonimlari[tahrirlash]

Antonimlari[tahrirlash]

МУРИД. Oʻzbek tilining izohli lugʻati maʼlumotlaridan foydalanilgan; q. Adabiyotlar roʻyxati.

Tarjimalari[tahrirlash]

Ruscha ru

murid
рел. мюрид (последователь, ученик ишана, шейха или пира).