mustabid

Vikilug‘at dan olingan
Jump to navigation Jump to search

Flag of Uzbekistan.svg Oʻzbekcha (uz)
[tahrirlash]

Morfologik va sintaktik xususiyatlari[tahrirlash]

mus-ta-bid

Aytilishi[tahrirlash]

Etimologiyasi[tahrirlash]

Maʼnoviy xususiyatlari[tahrirlash]

Maʼnosi[tahrirlash]

[a. - -' — oʻz xohishicha

ish qiluvchi; zolim, zulmkor] Mutlaq hoki-miyatga ega boʻlgan hokim, istibdod egasi. ◆ Azizbek Turkiston xonligining eng zolim va mustabid sanalgan beklarining biri va uning oʻz qaramogʻida boʻlgan Toshkent aholisiga qilgan zulmlari Fargʻonaga doston. A. Qodi-riy, «Oʻtgan kunlar» . ◆ Mustabid shohlarning razolati ham shundaki, ular faqat oʻz nom-lari emas, balki oʻz eli nomiga ham dogʻ tu-shirishga qodirdirlar. O. Yoqubov, «Koʻhna dunyo» . ◆ Mustabid tuzum mafkurachilari eliga sa-doqatli, obroʻ-eʼtiborli odamlarni yoʻq qilish payida boʻlganlar. M. Qoʻshjonov, «Diydor» .


Sinonimlari[tahrirlash]

Antonimlari[tahrirlash]

МУСТАБИД. Oʻzbek tilining izohli lugʻati maʼlumotlaridan foydalanilgan; q. Adabiyotlar roʻyxati.

Tarjimalari[tahrirlash]

Ruscha ru

mustabid
уст. книжн. деспот, тиран; // деспотический, тиранический; ◆ ~ usuldagi idora деспотический образ правления.