noib

Oʻzbekcha (uz)

Morfologik va sintaktik xususiyatlari

no-ib

Etimologiyasi

arab. – oʻrinbosar, yordamchi; deputat;

Maʼnoviy xususiyatlari

Maʼnosi

1. tar. Oʻrta asrlarda musulmon davlatlarida tobe oʻlka yoki viloyat hokimi, oliy hukmdorning shu yerdagi vakili, oʻrinbosari. ◆ Noib unga ishonib topshirilgan hududning siyosiy, iqtisodiy, ijtimoiy holati uchun masʼul hisoblangan. "OʻzME".

2. esk. Oʻrinbosar, yordamchi. ◆ Sen viloyatning hokimi boʻlsang, men sening noibing boʻlaman. S. Ayniy, „Doxunda.“ ◆ Xato ketmay, saqlagin, ey yaratgan! Bu oʻsha-ku, qochqin bekning noibi. Mirtemir, „Asarlar.“

Antonimlari

НОИБ. Oʻzbek tilining izohli lugʻati (2022) maʼlumotlaridan foydalanilgan; q.Adabiyotlar roʻyxati.

Tarjimalari

Ruscha _ru

noib
уст. помощник, заместитель.