ogʻoz

Oʻzbekcha (uz)

Morfologik va sintaktik xususiyatlari

o-gʻoz

Etimologiyasi

\f. jlif — boshi, avvali, boshla-nish joyi; boshlash, kirishish

Maʼnoviy xususiyatlari

Maʼnosi

ogʻoz qil-moq (yoki etmoq, aylamoq) esk. kt. Boshla-moq, (bajarishga, ijro etishga) kirishmoq. ◆ Doya faqirni yerdan olib, yoʻrgaklamoqchi boʻlganida, kamina chirqirab, girya ogʻoz qilib, aslo yigʻidan toʻxtamagʻanimdan, padar se-zibdilarki, farzandlari bejiz emasdir. A. Qodiriy, „Kichik asarlar“ .

ogʻoch kt. 1 ayn. daraxt. Olma ogʻochi. m Koʻm-koʻk ogʻochlarning qalin shoxida Qanotli kuychilar sayrashda edi. Mirtemir.

2 esk. Yogʻoch, xoda. Yigit chirik ogʻochlar tirqishidan pastga qaradi. S. Siyoyev, Yorugʻ-lik. Doʻkonga bir shaytoni lain ogʻoch qoqib qoʻyibdi-ku, endi netib ochdim? "Yoshlik".

Antonimlari

ОҒОЗ. Oʻzbek tilining izohli lugʻati (2022) maʼlumotlaridan foydalanilgan; q.Adabiyotlar roʻyxati.

Tarjimalari

Ruscha _ru

ogʻoz
уст. книжн. начало; ◆ ogʻoz qilmoq начинить, приступить.