qavarmoq

Vikilug‘at dan olingan
Jump to navigation Jump to search


Flag of Uzbekistan.svg Oʻzbekcha (uz)
[tahrirlash]

Morfologik va sintaktik xususiyatlari[tahrirlash]

qa-var-moq

Aytilishi[tahrirlash]

Etimologiyasi[tahrirlash]

Maʼnoviy xususiyatlari[tahrirlash]

Maʼnosi[tahrirlash]

1 Ishlash, ishqalanish yoki kuyish natijasida qavariq hosil boʻlmoq. ◆ Kun boʻyi ketmon chopib, qoʻlim qavardi. v ◆ Mening ham dastyorchilik qilaverib, oyogʻim qavardi. Oydin, «Fonar tagida» . Beton qo-rish mashinasini aylantirish vaqtida qa-varib ketgan qoʻllari zirqirardi. Sh. Rashidov, Qudratli toʻlqin.

2 Turtib chiqmoq, boʻrtib turmoq. ◆ Ikki-sining.. boʻyin tomirlari arqonday qavar-gan, bilak paylari temirga aylangan. Oy-bek, «Tanlangan asarlar» .

3 koʻchma Yetilib, pishib, yaqqol sezilib boʻrtib turmoq. ◆ Mehmonni kuzatib qoʻygani-dan soʻng Ganjaning koʻnglida qavarib tur-gan oʻt birdaniga lovullab ketdi. E. Sa-mandar, «Daryosini yoʻqotgan qirgʻoq» .

Koʻksi (yoki yurak-bagʻri, koʻngli) qavardi s. t. Qattiq xafa boʻldi, ranjidi, koʻngli oʻksidi, ogʻrindi. ◆ Gapi qursin, yurak-bagʻrim qavardi, Goʻroʻgʻliga borib, bergil xabardi. "Goʻroʻgʻli" . ◆ Zakot dedi, oʻn toʻrt mahram buyurdi, Mahram kelib, menga berdi xabardi, Zakot degan gapga koʻnglim qavardi. "Al-pomish" . Oyogʻi qavarmoq Yuraverib, qat-nayverib charchamoq. Tili qavarmoq Gapi-raverib charchamoq. ◆ Yigit qoʻlini siltadi: -Zapchast [ehtiyot qismlar] deyaverib, til-larimiz qavarib ketdi. I. Rahim, «Zangori kema kapitani» .

Sinonimlari[tahrirlash]

Antonimlari[tahrirlash]

ҚАВАРМОҚ. Oʻzbek tilining izohli lugʻati maʼlumotlaridan foydalanilgan; q. Adabiyotlar roʻyxati.

Tarjimalari[tahrirlash]

Ruscha ru

qavarmoq
1 покрываться мозолями, волдырями, пузырями, становиться мозолистым; qoʻlim qavardi у меня руки покрылись волдырями;
2 вспучиваться; выпячиваться, выступать; ... Shoʻnda oʻzining ozganini, yirik suyaklarining qavarganini sezdi («Ойбек, «Ќутлуѓ ќон») ... Тогда он почувствовал, что исхудал и что у него выдаются широкие кости; qatnayverib oyoqlarim qavardi перен. от частых хождений (посещений) ноги устали; уж столько (раз) ходил, что ноги опухли.