rind

Vikilug‘at dan olingan
Jump to navigation Jump to search


Flag of Uzbekistan.svg Oʻzbekcha (uz)
[tahrirlash]

Morfologik va sintaktik xususiyatlari[tahrirlash]

rind

Aytilishi[tahrirlash]

Etimologiyasi[tahrirlash]

Maʼnoviy xususiyatlari[tahrirlash]

Maʼnosi[tahrirlash]

[f. — chaqqon, olgʻir; mugʻam-

bir; dovyurak, botir; soxta xudojoʻy] 1 esk. kt. Shariat qoidalariga boʻysunmovchi; erkin fikr yurituvchi; dovyurak. ◆ [Abduvahob-ning] Har bir harakatini diqqat bilan kuzatib turgan Mirhaydar uning oʻziga yara-sha rind tabiatli kishi ekanini payqadi. Mirmuhsin, «Tungi chaqmokdar» . ◆ Otasining qadrdoni, Hirotning moʻʼtabar zotlaridan biri — Badianing otasini oʻz eshigida koʻrish rind tabiatli yigitni dovdiratib qoʻydi. Mirmuhsin, «Meʼmor» . ◆ Roʻzimboy choyxonasi sozandalar, umuman, rind kishilar yigʻila-digan yer edi. S. Siyoyev, «Yorugʻlik» .

2 Tasavvufda: botinan xudojoʻy, taqvo-dor boʻlsa-da, zohiran mayxoʻr, ishratparast boʻlib yashovchi kishi.

Sinonimlari[tahrirlash]

Antonimlari[tahrirlash]

РИНД. Oʻzbek tilining izohli lugʻati maʼlumotlaridan foydalanilgan; q. Adabiyotlar roʻyxati.

Tarjimalari[tahrirlash]

Ruscha ru

rind
1 книжн. кутила, гуляка, жуир; ◆ rind tabiatli odam весёлый человек, человек весёлого нрава;
2 вольнодумец, не придерживающийся требований шариата.