Kontent qismiga oʻtish

ruhoniy

Vikilug‘atdan olingan

Oʻzbekcha (uz)
[tahrirlash]

Morfologik va sintaktik xususiyatlari[tahrirlash]

ru-ho-niy

Aytilishi[tahrirlash]

Etimologiyasi[tahrirlash]

arab. – ruhiy, maʼnaviy; diniy; dindor;

Maʼnoviy xususiyatlari[tahrirlash]

Maʼnosi[tahrirlash]

1. Din peshvosi, din yoʻlida, diniy lavozimda xizmat qiluvchi, uni targʻib etuvchi diniy kishi; dindor. ◆ Erta bilan Sulton Abusaid mirzo Buxoroning ruhoniy va nomdor kishilarini chorlab, ular bilan qisqa muloqotda boʻldi. Mirmuhsin, „Meʼmor.“ ◆ Zohir shayx, ogʻasidek ruhoniy boʻlgani bilan, ogʻasi kabi arzimagan narsaga lovullab ketadigan tajang, jahldor emas, koʻngilchan, rahmdil kishi edi. S. Siyoyev, „Avaz.“

2. din. Islomda gʻayb olamida baʼzi bir jinlar turkumiga kiruvchi, bir guruh jinlar ustidan rahnamo boʻlgan jinning nomi.

Sinonimlari[tahrirlash]

Antonimlari[tahrirlash]

РУҲОНИЙ. Oʻzbek tilining izohli lugʻati (2022) maʼlumotlaridan foydalanilgan; q.Adabiyotlar roʻyxati.

Tarjimalari[tahrirlash]

ruhoniy

OʻTIL

Ruscha ru

ruhoniy
рел. духовное лицо, служитель культа; священник; ◆ ruhoniylar духовенство.