ruhsiz

Vikilug‘at dan olingan
Jump to navigation Jump to search


Flag of Uzbekistan.svg Oʻzbekcha (uz)
[tahrirlash]

Morfologik va sintaktik xususiyatlari[tahrirlash]

ruh-siz

Aytilishi[tahrirlash]

Etimologiyasi[tahrirlash]

Maʼnoviy xususiyatlari[tahrirlash]

Maʼnosi[tahrirlash]

1 Ruhi past, jonli tus olmagan, shavq-zavqsiz. ◆ Ruhsiz toʻy. Ruhsiz hayot. n ◆ Majlis ochshgmagan, ochilsa ham ruhsiz-roq. A. Qodiriy, «Oʻtgan kunlar» . ◆ Usta Siro-jiddin “Navo ”ni, darhaqiqat, ruhsiz, yomon chaldi. Mirmuhsin, «Sozanda» . ◆ Abdurahmon.. bir necha oylar nihoyatda ruhsiz, kayfsiz va darsiga ham hafsalasiz davom etib yurdi. A. Qodiriy, «Mehrobdan chayon» .

2 Boʻsh, lanj, kayfiyatsiz. Oʻzining ruh-siz tovushi bilan Oysha buvi ham gapga ara-lashdi. A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar. ◆ Tongda ruhsiz koʻz ochaman, Qovurilar tanda jon. Onajonim, bunday qilma, Bunday qilma, onajon. A. Oripov, «Yillar armoni» .

Sinonimlari[tahrirlash]

Antonimlari[tahrirlash]

РУҲСИЗ. Oʻzbek tilining izohli lugʻati maʼlumotlaridan foydalanilgan; q. Adabiyotlar roʻyxati.

Tarjimalari[tahrirlash]

ruhsiz