sarnigun

Oʻzbekcha (uz)

Morfologik va sintaktik xususiyatlari

sar-ni-gun

Maʼnoviy xususiyatlari

Maʼnosi

[f. — boshi egik;

agʻdarilgan, toʻntarilgan] Agʻdarilgan, toʻn-tarilgan, oyogʻi osmondan boʻlgan.

Sarnigun boʻlmoq 1) agʻdarilmoq, toʻn-tarilmoq; 2) koʻchma sharmanda boʻlmoq, boshi egilmoq, yerga qarab qolmoq. ◆ Shuncha davlat topib, obroʻ topib, el ichida sarnigun boʻlishga kimning tobi bor. Hamza . Sarnigun qilmoq 1) agʻdarmoq, toʻntarmoq; 2) koʻchma sharmanda qilmoq, yuzini yerga qaratib qoʻymoq. ◆ -Sen ahmoqning bu ishing hazrat oldida mening yuzimni sarnigun qildi, — dedi Norboʻta. Gʻ. Rasul, „Adolat“ .

Antonimlari

САРНИГУН. Oʻzbek tilining izohli lugʻati (2022) maʼlumotlaridan foydalanilgan; q.Adabiyotlar roʻyxati.

Tarjimalari

Ruscha _ru

sarnigun
книжн. опрокинутый; свергнутый, низвергнутый; ◆ sarnigun boʻlmoq 1) быть опрокинутым; быть свергнутым; 2) перен. попасть в неприятное положение; ◆ sarnigun qilmoq 1) опрокинуть, свергнуть; 2) перен. поставить в неловкое положение.