sehrgar

Vikilug‘at dan olingan
Jump to navigation Jump to search

Flag of Uzbekistan.svg Oʻzbekcha (uz)
[tahrirlash]

Morfologik va sintaktik xususiyatlari[tahrirlash]

sehr-gar

Aytilishi[tahrirlash]

Etimologiyasi[tahrirlash]

SEHRGAR Bu sifat 'oʻziga itoatkor kilib olishga kodir qobiliyat' maʼnosini anglatadigan arabcha sihr otining (АРС, 349) tojik tiliga i tovushini e(ye) tovushiga almashtirib olingan sehr shaklyga (ТжРС, 356) tojikcha -gar qoʻshimchasini (ТжРС, 542) koʻshib hosil qilingan boʻlib, 'sehrlash qobiliyatiga ega', 'jodugar' maʼnosini anglatadi (OʻTIL, II, 42).
Oʻzbek tilining etimologik lugʻati (III-jild) maʼlumotlaridan foydalanilgan; q. Adabiyotlar roʻyxati.

Maʼnoviy xususiyatlari[tahrirlash]

Maʼnosi[tahrirlash]

1 [a.+ f. - sehr, jodu

qiluvchi, afsungar, jodugar] 1 Sehr bilan oʻzi yoki boshqalarni har xil qiyofaga kirituvchi; afsungar, jodugar (ertak va afsonalarda). ◆ Chiroyli yigit kiyofasiga kirib olgan sehrgar Iblis, sevgilimni koʻltiqlab ketayotganini koʻrib, yonib ketdim. X. Toʻxtaboyev, «Shirin qovunlar mamlakati» . ◆ U sehrgar bir dumalab, chumchuk kiyofasiga kirdi-da, "pir" etib uchib ketdi. "Oltin beshik" .

2 koʻchma Maftun qilib, oʻziga bogʻlab oluvchi; fusunkor. ◆ Sehrgar koʻzlar. Sehrgar qiz. yat Radiodan dutor sadosi taralar, sehrgar kuy Temirjonning qolbiga kirib borar, uning yuzida maʼsum latofat uygʻo-tardi. J. Abdullaxonov, «Oriyat» .

Sinonimlari[tahrirlash]

Antonimlari[tahrirlash]

СЕҲРГАР. Oʻzbek tilining izohli lugʻati maʼlumotlaridan foydalanilgan; q. Adabiyotlar roʻyxati.

Tarjimalari[tahrirlash]

Ruscha ru

sehrgar
волшебник, маг, чародей, колдун; // волшебный; очаровательный; ◆ sehrgar koʻz чарующие глаза.