Kontent qismiga oʻtish

shalviragan

Vikilug‘atdan olingan

Oʻzbekcha (uz)
[tahrirlash]

Morfologik va sintaktik xususiyatlari[tahrirlash]

shal-vi-ra-gan

Aytilishi[tahrirlash]

Etimologiyasi[tahrirlash]

Maʼnoviy xususiyatlari[tahrirlash]

Maʼnosi[tahrirlash]

1 Shalviramoq fl. sfdsh. ◆ Yostiqdoshining iyagini tangʻidi-da, shalvirab qolgan ikki qoʻlini yoniga choʻzib qoʻyib, oyoqlarini bir-biriga jipslashtirdi. M. Osim, „Tilsiz guvoh“ .

2 Ishni yaxshi uddalamaydigan; boʻshashgan, uddasiz. ◆ Men bu shalviragan osiyolikni ishga qabul qilib, oʻz martabamga futur yetkazaymi.. Yo. Xaimov, „M“ . Rahmon, Hayot-mamot.

Sinonimlari[tahrirlash]

Antonimlari[tahrirlash]

ШАЛВИРАГАН. Oʻzbek tilining izohli lugʻati (2022) maʼlumotlaridan foydalanilgan; q.Adabiyotlar roʻyxati.

Tarjimalari[tahrirlash]

Ruscha ru

shalviragan
1 прич. от shalviramoq;
2
нерасторопный, медлительный; // мямля; растяпа; ◆ shalviragan odam нерасторопный человек; мямля; растяпа.