sharʼiy

Oʻzbekcha (uz)

Morfologik va sintaktik xususiyatlari

sharʼ-iy

Etimologiyasi

arab. – shariatga (diniy qoidaga) tegishli, mansub;

Maʼnoviy xususiyatlari

Maʼnosi

din. Shariat aqidalari, qonun-qoidalariga mos keladigan; shariatga koʻra qonuniy. ◆ Issiq uying, halol bolang, sharʼiy ering turganda, birovlarga belingni quchoqlatib.. elga bosh-qosh boʻlguncha, har narsa yeganing yaxshi! S. Siyoyev, „Otliq ayol.“ ◆ Men mavizni tamom sharʼiy qilib tayyorlayman, tunov kun mahallamizning oxunlari ham halolligiga fatvo berib ketdilar. A. Qodiriy, „Oʻtgan kunlar.“

Hiylai sharʼiy yoki sharʼiy hiyla Shariat qonun-qoidalariga chap berib qilinadigan, tutiladigan ish, hiyla. ◆ U [imom] boyning qasamiga shohid edi, ajab emas ediki, biror sharʼiy hiyla topib, boyni bu botqoqdan qutqazsa. S. Ayniy, „Esdaliklar.“

Antonimlari

ШАРЪИЙ. Oʻzbek tilining izohli lugʻati (2022) maʼlumotlaridan foydalanilgan; q.Adabiyotlar roʻyxati.

Tarjimalari

Ruscha _ru

sharʼiy
законный, позволительный (с точки зрения шариата); согласный с шариатом; // по шариату; ◆ hiylai sharʼiy уловка, ухищрение, махинация с целью обойти шариат.