shov-shuv

Vikilug‘atdan olingan

Oʻzbekcha (uz)
[tahrirlash]

Morfologik va sintaktik xususiyatlari[tahrirlash]

shov—shuv

Aytilishi[tahrirlash]

Etimologiyasi[tahrirlash]

1 „Shov“ va shunga yaqin tovushni bildiradi. ◆ Novdan oqib tushayotgan suvning shov-shuvi dilrabo nagʻmalarday yoqib ketdi. Sh. Toshmatov, „Erk qushi“ . Uning 'Japaqning

Maʼnoviy xususiyatlari[tahrirlash]

Maʼnosi[tahrirlash]

◆ dahshatli dovul shov-shuvini eshitmagan quloqlari eshikdagi zaif bir sharpani aniq payqagan edi. A. Muxtor, „Qoraqalpoq qissasi“ .

2 Gʻala-gʻovur, shovur-shuvur, shovqin. ◆ Qurilish uchastkasida shov-shuv tinmaydi. yash Toʻy uzoqqa choʻzildi. Shu vaqt negadir birdan shov-shuv, qiy-chuv koʻtarildi. J. Sharipov, „Xorazm“ . ◆ Ular vokzalning oldida qator tizilib turgan "Pobeda"larning biriga oʻtirib, shaharning shov-shuvga toʻla gavjum koʻchalaridan uchib ketdilar. O. Yoqubov, „Ota“ .

3 koʻchma Mish-mish ran, ovoza. ◆ Bu voqea haqida shov-shuvlar yuribdi. Shov-shuv gap tarqatmoq. m ◆ Domla oʻylanib qoldi-da, anchadan keyin dedi: -Qishloqda shunday shov-shuv bor emishmi ? A. Qahhor, „Sarob“ .

4 s. t. Biror hodisa, kimsa yoki narsaga oʻta qiziqish tufayli yuz beradigan qizgʻin muhokama, munozara, har xil gap-soʻz. ◆ Sultonova zvenosining bu gʻalabasi katta shov-shuvlarga sabab boʻldi. N. Safarov, „Oliyaxon Sultonova“ . ◆ "Hamza oʻris qizga uylanibdi" degan xabar tarqaldi. Bu gap shaharda besh-olti kun rosa shov-shuvga sabab boʻldi. K. Yashin, „Hamza“ . ◆ Mana, paxta terish agregati toʻgʻrisida yozilgan dissertatsiya haqida mat-buotda anchagina shov-shuv boʻldi. "Mushtum" .

Sinonimlari[tahrirlash]

Antonimlari[tahrirlash]

ШОВ-ШУВ. Oʻzbek tilining izohli lugʻati (2022) maʼlumotlaridan foydalanilgan; q.Adabiyotlar roʻyxati.

Tarjimalari[tahrirlash]

Nido[tahrirlash]

shov-shuv

Ruscha ru

shov-shuv
1 шум, гам, гвалт, гомон; галдёж, содом;
2 сумятица, волнение;
3 перен. слух, молва; шумиха; ◆ shov-shuv qilmoq 1) поднимать шум, шуметь; 2) поднимать шумиху; распускать слух, молву; ◆ shov-shuv koʻtarmoq 1) поднимать содом; 2) вызывать волнение; 3) перен. трубить, раструбить; поднимать шумиху.