soʻqir

Vikilug‘at dan olingan
Jump to navigation Jump to search


Flag of Uzbekistan.svg Oʻzbekcha (uz)
[tahrirlash]

Morfologik va sintaktik xususiyatlari[tahrirlash]

soʻ-qir

Aytilishi[tahrirlash]

Etimologiyasi[tahrirlash]

moʻgʻ.

Maʼnoviy xususiyatlari[tahrirlash]

Maʼnosi[tahrirlash]

1 Koʻr, ojiz. ◆ Chin koʻngil-dan yigʻlasang, soʻqir koʻzdan yosh chiqar. Maqol .

2 Koʻzi koʻr, koʻzi ojiz odam. ◆ Soʻqir kishi. v ◆ -Hoy, moʻgʻullar! — deb zaharxanda kuldi u [Temur Malik]. Ikkingiz uchun sadogʻimda ikki oʻq qoldi, ikkingizni ham soʻqir qilib qoʻyaymi? M. Osim, «Karvon yoʻllarida» . ◆ Be-nafdur soʻqirga tutilgan chiroq. Sh. Sho-muhamedov .

3 koʻchma Hech narsani bilmaydigan, sez-maydigan; qoloq, koʻr. ◆ Koʻzi soʻqirdan koʻkra-gi soʻqir yomon. Maqol . v ◆ Nima qilay, bu soʻqir koʻzlar kech ochilgan boʻlsa? "Yoshlik" . ◆ Shuncha paytdan beri koʻr ekanman, soʻqir ekanman. "Sharq yulduzi" .

Sinonimlari[tahrirlash]

Antonimlari[tahrirlash]

СЎҚИР. Oʻzbek tilining izohli lugʻati maʼlumotlaridan foydalanilgan; q. Adabiyotlar roʻyxati.

Tarjimalari[tahrirlash]

Ruscha ru

soʻqir
прям. и перен. слепой; ◆ soʻqir koʻzga soʻrma см. ◆ soʻrma I; chin koʻngildan yigʻlasang, soʻqir koʻzdan yosh chiqar посл. если будешь плакать искренне, то из слепых глаз слёзы хлынут (т. е. при желании все можно сделать); ◆ koʻzi soʻqirdan yuragi soʻqir yomon посл. слепой сердцем хуже того, у кого глаза слепы.