tabib

Vikilug‘at dan olingan


Flag of Malta.svg Maltiycha (mt)

Ot

tabib

Flag of Uzbekistan.svg Oʻzbekcha (uz)

Morfologik va sintaktik xususiyatlari

ta-bib

Aytilishi

Etimologiyasi

\a. ^.*D= — shifokor, davolov-chi; vrach

Maʼnoviy xususiyatlari

Maʼnosi

1 esk. Bemorlarni davolovchi mu-taxassis; vrach. ◆ Kasalning tuzalgisi kelsa, tabib oʻz oyogʻi bilan keladi. Maqol . ◆ Tabib — tabib emas, boshidan oʻtgan — tabib. Maqol . m ◆ Buxoroyi sharifda Abu Ali ibn Sino degan bagʻoyat ulugʻ tabiboʻtgan! M. Ismoiliy, «Fargʻona t» . o.

2 Tibbiyot ilmidan muayyan mutaxassis tayyorlovchi oʻquv yurtida taʼlim olmagan, oʻz harakati, hayotiy tajribasi orqali bemorlarni davolash bilan shugʻullanuvchi shaxs. ◆ Tabib, qoʻy jigarini xom kabob qilib, bujgʻun sepib yeng, degan edi.. dardi shifo topmabdi. M. Ismoiliy, «Fargʻonat» . o.


Sinonimlari

Antonimlari

ТАБИБ. Oʻzbek tilining izohli lugʻati maʼlumotlaridan foydalanilgan; q. Adabiyotlar roʻyxati.

Tarjimalari

Talaffuz

  • Chiziqcha: ta‧bib|}}

Ot

tabib (koʻplik tabiblar)

Tillarda

Ruscha ru

tabib
табиб, лекарь; ◆ bemorning tuzalgisi kelsa, ~ oʻz oyogʻi bilan kelar посл. если больному суждено поправиться, то табиб (лекарь) сам придёт (без приглашения); ◆ ~ - ~ emas, boshidan oʻt(kaz)gan - ~ погов. не тот лекарь, который лечит, а тот, кто сам переболел (т. е. только по собственному опыту можно правильно судить о чем-л.).