taqozo

Vikilug‘at dan olingan
Jump to navigation Jump to search


Flag of Uzbekistan.svg Oʻzbekcha (uz)
[tahrirlash]

Morfologik va sintaktik xususiyatlari[tahrirlash]

ta-qo-zo

Aytilishi[tahrirlash]

Etimologiyasi[tahrirlash]

Maʼnoviy xususiyatlari[tahrirlash]

Maʼnosi[tahrirlash]

[a. — vaqtning oʻtishi,

tugallanish; sudlanish; xohlash, qatiy talab (etish)] Biror holatdan, vaziyatdan kelib chiqadigan talab. ◆ Zamon taqozosi. Hayot taqozosi. yaya Taqdir taqozosi bilan Akmal shaharda yashab qoldi. M. Hazratqulov, «Jurʼ-at» . ◆ Kozim endi xizmat taqozosi bshshn Shi-rinbuloqdagi bazi ishlarni adolat qilgani ketyapti. E. Usmonov, «Yolqin» .

Taqozo qilmoq (yoki etmoq) Shunday boʻ-lishini talab qilmoq, koʻrsatmoq. ..Meʼmor hozirgi yoshlarning ehtiyotkor va puxtaligi-ni koʻrib taajjublanar, zamon shuni taqo-zo qshshyotir, deboʻshshrdi. Mirmuhsin, Meʼmor. ◆ ..Abdurahmonni topib ayt, bor odam-larni shahardan tezda koʻchirsin, fursat che-kinishni taqozo etadi. S. Karomatov, «Bir tomchi qon» .

Sinonimlari[tahrirlash]

Antonimlari[tahrirlash]

ТАҚОЗО. Oʻzbek tilining izohli lugʻati maʼlumotlaridan foydalanilgan; q. Adabiyotlar roʻyxati.

Tarjimalari[tahrirlash]

taqozo

Ruscha ru

taqozo
требование; желание; воля; ◆ taqdir taqozosi bilan по воле судьбы; волею судеб; ◆ taqozo qilmoq требовать, предусматривать; предполагать; ◆ hayot shuni taqozo qiladi жизнь этого требует.