tuban
Oʻzbekcha (uz)
[tahrirlash]
Oʻzbekcha (uz)Morfologik va sintaktik xususiyatlari
[tahrirlash]tu-ban
Aytilishi
[tahrirlash]Etimologiyasi
[tahrirlash]Maʼnoviy xususiyatlari
[tahrirlash]Maʼnosi
[tahrirlash]1. Quyi, past. ◆ -Xizmat? Oʻtiringlar, — aʼlam tetik, ayyor koʻzlari bilan keluvchilarga razm solib, tubanroqdan joy koʻrsatdi. Oybek, „Ulugʻ yoʻl.“ ◆ Kema tuban oqib boradi, Boʻron uni qirga oladi. E. Rahim. ◆ Kulmurodning bu soʻzlarini eshitgan Shokir qizarib-boʻzarib ketdi va nima deyishini bilmasdan, boshini tuban soldi. S. Ayniy, „Qullar.“
2. koʻchma Mavqei, xislatlari, sifati va sh.k. jihatidan quyi darajali; past, arzimas. ◆ Tuban odam. ◆ Aqlga kelganda, mulla Sultonquldan ancha pastda, tegirmonchidan esa juda ham tuban turadi. A. Qodiriy, „ Obid ketmon.“ ◆ Hayot oqimidan sokin, uning talabidan tuban yashash oʻqituvchini beobroʻ va beqadr qiladi. R. Usmonov, „Odobnoma.“
3. koʻchma Hayot, axloq talabi nuqtai nazaridan yomon, yaramas. ◆ U [Fazliddin] yaqinda yana ichib kelib, onasini eng tuban haqoratlar bilan tuproqqa qorib tashladi. M. Ismoiliy, „Odamiylik qissasi.“ ◆ Giyohvandlikning qanday qilmishlarga sabab boʻlishi, fohishabozlikning naqadar jirkanch, tuban ekanligini yashirmay-netmay koʻrsatmoqdamiz. Gazetadan. ◆ Boshqa iloj qolmagach, ona eng tuban va jirkanch bir "hunar"ga tutindi; doʻkondorlarga, mulkdorlarga, badavlat odamlarga yanada ziyoda davlat tilab, xayr-sadaqa soʻray boshladi. P. Tursun, „Oʻqituvchi.“
Sinonimlari
[tahrirlash]Antonimlari
[tahrirlash]ТУБАН. Oʻzbek tilining izohli lugʻati (2022) maʼlumotlaridan foydalanilgan; q.Adabiyotlar roʻyxati.
Tarjimalari
[tahrirlash]Ot
[tahrirlash]tuban (koʻplik tubanlar)
- Turkcha: alçak