xuruj

Oʻzbekcha (uz)

Morfologik va sintaktik xususiyatlari

xu-ruj

Etimologiyasi

arab. – olgʻa chiqish, otlanish; soʻzga chiqish;

Maʼnoviy xususiyatlari

Maʼnosi

1. Toʻsatdan hujum qilish; hujum. ◆ Tank orqasidan kelayotgan dushman pulemyotchilari xuruj qilib qoldi. Nazarmat, „Joʻrlar baland sayraydi.“ ◆ Xuruj qilayotgan olomon turgan joyida qotib qoldi. K. Yashin, „Hamza.“

2. koʻchma Issiq, sovuq, shamol, yomgʻir, oʻt, suv kabi tabiat kuchlarining hamlasi; avjiga chiqishi, kuchayishi. ◆ Xuruj qilmoq. ◆ Shamol yana xuruj qiladi, daraxtlarning koʻksini tilka-pora qilib shovullaydi. F. Musajonov, „Himmat.“ ◆ Nogahon xuruj qilgan bu yomgʻir uni ancha shoshirib qoʻygan edi. S. Ahmad, „Oydin kechalar.“

3. Kasallikning kuchayishi. ◆ Isitma xuruj qilib, [Bashorat xolaning] hamma yogʻi qaqshab ogʻridi. A. Mirahmedov, „Kulgan chechaklar.“

4. s. t. Biror salbiy narsaga berilib ketish, ruju qilish. ◆ Ashir, xotini Xoʻjabekovga tegib ketgandan keyin, ichkilikka xuruj qildi. S. AnorboyevOqsoy.

Antonimlari

ХУРУЖ. Oʻzbek tilining izohli lugʻati (2022) maʼlumotlaridan foydalanilgan; q.Adabiyotlar roʻyxati.

Tarjimalari

Ruscha _ru

xuruj
1 вылазка, наскок; выступление; ◆ xuruj qilmoq делать вылазку; выступать;
2 мед. приступ; ◆ bezgagim xuruj qildi у меня приступ малярии.