xutba

Oʻzbekcha (uz)

Morfologik va sintaktik xususiyatlari

xut-ba

Etimologiyasi

arab. – vaʼz, nutq; pand-nasihat;

Maʼnoviy xususiyatlari

Maʼnosi

1. din. Juma va hayit kunlarida imom xatibning sunnatdan keyingi (farzdan oldingi) vaʼzxonligi; diniy pand-nasihat. ◆ Namozdan keyin semiz va takabbur Boʻrixon hazrat eshon minbarga chiqib, xutba boshladi. M. Muhammadjonov, „Turmush urinishlari“ . ◆ Oʻrta asrlarda xutbaning muhim siyosiy ahamiyati boʻlgan. "OʻzME"

Nomiga xutba oʻqitmoq yoki nomini xutbaga qushib oʻqitmoq tar. Taxtga chiqqan hukmdorning nomini namozdan keyingi duoda tilga olib, uning haqiqiy hukmdor ekanligini tan olmoq. ◆ Bir kupi Abu Ubayd Qobusning oʻgʻli Manuchehr Mahmud nomiga xutba oʻqitib, rasman uning hokimlar qatoriga oʻtgani toʻgʻrisida xabar olib keldi. M. Osim, „Ibn Sino qissasi.“

2. Nikohlash vaqtida oʻqiladigan duo. ◆ Qozi nikohxutbasini oʻqishga kirishdi.. S. Ayniy, „Esdaliklar.“ ◆ Afandi, shaytonning xotinining oti nima? — deb soʻradi imom. - Nikoh kupi siz xutba oʻqigan ekansiz-ku, bilmaysizmi? "Latifalar".

Antonimlari

ХУТБА. Oʻzbek tilining izohli lugʻati (2022) maʼlumotlaridan foydalanilgan; q.Adabiyotlar roʻyxati.

Tarjimalari

Ruscha _ru

xutba
рел.
1 хутба (проповедь имама в мечети перед молением по пятницам и праздникам);
2 молитва, читаемая при заключении брака.