chehra

Vikilug‘at dan olingan
Jump to navigation Jump to search


Flag of Karakalpakstan.svg Qoraqalpoqcha (kaa)
[tahrirlash]

Ot[tahrirlash]

chehra

Flag of Uzbekistan.svg Oʻzbekcha (uz)
[tahrirlash]

Morfologik va sintaktik xususiyatlari[tahrirlash]

cheh-ra

Aytilishi[tahrirlash]

Etimologiyasi[tahrirlash]

f. yuz, siymo

Maʼnoviy xususiyatlari[tahrirlash]

Maʼnosi[tahrirlash]

1 Yuz, bet, aft-angor; siymo. ◆ Ular xuddi egizaklardek, chehralari bir-biriga gʻoyat oʻxshar, gavdalari qariyb farqsiz, koʻrinishda yuvosh odamlar edi. Oybek, «Quyosh qoraymas» . ◆ Shunda uning xayol bogʻida yana Adolatning chehrasi koʻrindi. I. Rahim, «Chin muhabbat» .

2 koʻchma Kishi kayfiyati, ruhiy holati yoki xulq-atvorining yuzdagi aksi. ◆ Uning chehrasi buzuq. Chehrasi ochiq odam. Chehrasini ochmoq. sht Chehra degan koʻngilning oynasidir.

Hamza. ◆ Qori uni goh "sizlab", goh "senlab", yaxshi muomalada boʻlgani uchun, ochiq chehra bilan gaplasha ketdi. P. Tursun, «Oʻqituvchi» . ◆ Chol soqolini qirib, yangi kombinezon kiyib olgan. Uning chehrasi ochiq, nimadandir xur-sand. I. Rahim, «Chin muhabbat» .


Sinonimlari[tahrirlash]

Antonimlari[tahrirlash]

ЧЕҲРА. Oʻzbek tilining izohli lugʻati maʼlumotlaridan foydalanilgan; q. Adabiyotlar roʻyxati.

Tarjimalari[tahrirlash]

Ot[tahrirlash]

chehra (koʻplik chehralar) OʻTIL

Ruscha ru

chehra
лицо, лик; образ; ◆ uning ~si buzuq у него плохое настроение, он не в настроении; он не в духе; ◆ ~si ochiq приветливый, весёлый; ◆ ~si ochildi он развеселился, повеселел; он просиял.