gʻash

Vikilug‘at dan olingan
Jump to navigation Jump to search


Flag of Uzbekistan.svg Oʻzbekcha (uz)
[tahrirlash]

gʻash I[tahrirlash]

Morfologik va sintaktik xususiyatlari[tahrirlash]

gʻash

Aytilishi[tahrirlash]

Etimologiyasi[tahrirlash]

\f. ju'1 - qushidan (oʻzidan) ketish, hushini yoʻqotish, behushlik

Maʼnoviy xususiyatlari[tahrirlash]

Maʼnosi[tahrirlash]

1 sft. kam qoʻll. Noxush, dilgir (kayfiyat, ruhiyat-ga nisbatan). ◆ Ularning boʻlimlarida sitam-gar gʻash kayfiyat hukmron. F. Musajonov, «Himmat» . ◆ Oydin kechada bu xunuk ovoz uning gʻash koʻnglini tirnab oʻtganday boʻldi. A. Muxtor, «Qoraqalpoq qissasi» .

2 ayn. gʻashlik 1. ◆ Oradan bir necha oy oʻt-gan boʻlsa ham, Rohatbibi koʻnglidagi gʻash yozilmadi. \. Gʻulom, «Mashʼal» .

Koʻngli (yoki yuragi) gʻash tortmoq ayn. gʻashlanmoq. ◆ Qassobning esiga dafatan tunov kungi dilxiralik tushib, koʻngli (jeui-battar gʻash tortdi. N. Norqobilov, «Toʻq-nashuv» . Gʻashi kelmoq 1) asabi qoʻzgʻamoq; 1IJINMOQ. ◆ Aziza kursdosh qizlarning gʻashi kelayotganini sezgan sayin oʻzini gʻolib hi-soblab, rohatlanar edi. Oʻ. Hoshimov, «Qal-bingga quloq sol; 2) badandagi biror taʼ-sirdan bezovtalik, noqulaylik sezmoq» . ◆ [Yoʻlchi] Baʼzan gʻashi kelib, badanga yopishgan koʻylakni koʻchirar va yelpinar edi. Oybek, «Tanlangan asarlar» . Gʻashiga tegmoq 1) asa-bini qoʻzgʻamoq, gʻijintirmoq. U ◆ gʻashga te-gar darajada yaltoqlanarkan, mehmonlarni "qani-qani"lab, hovliga boshladi. "Yoshlik"; 2) biror taʼsirdan noqulaylik, «yoqimsiz-lik tuygʻusi qoʻzgʻalmoq» . ◆ Sochlari orasidan peshonasiga sizib tushayotgan tomchilarning gʻashiga tegishiga parvo qilmay, hozirgina boʻlib oʻtgan voqeadan quvonar edi. Oʻ. Ho-shimov, «Qalbingga quloq sol» .

Sinonimlari[tahrirlash]

Antonimlari[tahrirlash]

gʻash II[tahrirlash]

Morfologik va sintaktik xususiyatlari[tahrirlash]

gʻash

Aytilishi[tahrirlash]

Etimologiyasi[tahrirlash]

Maʼnoviy xususiyatlari[tahrirlash]

Maʼnosi[tahrirlash]

Gʻishgʻisha qilaveradigan; injiq (bolalar haqida). ◆ Kichik oʻgʻli juda gʻash boʻl-gan.
GʻASH III \a. Jul. — aldamchilik, fi-ribgarlik; soxtakorlik] shv. Dushman, ra-qib, yov. ◆ Shul sababdan dev bilan parilar sizga gʻash boʻlgan. "Malikai ayyor" . ◆ Eʼtibor deysanmi qilgan iilingni, Hech bilmaysan dushmaningni — gʻashingni. "Erali va Sherali" . ◆ To oʻlguncha Nikolay bilan gʻash boʻldi, Namozdayin bir zoʻr oʻtdi jahonda. "Qoʻ-shiqlar" .


Sinonimlari[tahrirlash]

Antonimlari[tahrirlash]

ҒАШ. Oʻzbek tilining izohli lugʻati maʼlumotlaridan foydalanilgan; q. Adabiyotlar roʻyxati.

Tarjimalari[tahrirlash]

Ruscha ru

gʻash I
1
лёгкое раздражение (физическое); ощущение неудобства, стеснённости;
2 раздражение (нервное); ◆ ~ini keltirmoq 1) причинять неудобство, стеснять; щекотать; 2) сердить, раздражать; ◆ birovning ~iga tegmoq раздражать кого-либо, действовать кому-либо на нервы;
3 зависть, ревность; ◆ ~i kelyapti 1) он ощущает неудобство; он чувствует лёгкое раздражение; 2) он сердится; 3) он ревнует; ◆ ~ olmoq (или koʻrmoq) ревновать; завидовать; * yuragi (или koʻngli, dili) ◆ ~ boʻldi он расстроен, он предчувствует беду; ◆ koʻnglim ~ u меня щемит сердце, у меня на душе (на сердце) тревожно, беспокойно.

gʻash II
фольк. недруг, враг; ◆ ular bir-biri bilan ~ они друг с другом во враждебных отношениях.