gʻazab

Vikilug‘at dan olingan
Jump to navigation Jump to search


Flag of Uzbekistan.svg Oʻzbekcha (uz)
[tahrirlash]

Morfologik va sintaktik xususiyatlari[tahrirlash]

gʻa-zab

Aytilishi[tahrirlash]

Etimologiyasi[tahrirlash]

a. o.Lg — qahr, jahl, zarda; no-rozilik

Maʼnoviy xususiyatlari[tahrirlash]

Maʼnosi[tahrirlash]

Kuchli darajada achchiqlanish his-si; qahr, jahl. ◆ Gʻazab qilmoq. Gʻazab bilan gapirmoq. Gʻazabdan tushmoq. n ◆ Kechqurun jamoat jam boʻlganda, gʻazabdan koʻkarib ketgan kampir yetti pushtidan qolgan uch boylam vasiqani oʻrtaga koʻtarib urdi. A. Qahhor, «Qoʻshchinor chiroqlari» . ◆ Odamlar Bu-virajabni ushlashdi. Uning koʻzlariga hamon yosh kelmas.. gʻazabdan hansiragancha, qalt-qalt titrab oʻtirardi. "Yoshlik" .

Gʻazab qilmoq Biror ishni bajarishga majburlash bilan yoki boshqa tarzda jazo-lamoq. ◆ Otasi uch oʻgʻliga gʻazab qilibdi: - Top-salaring — topdilaring, boʻlmasa, boshlaring oʻlimda, — debdi. "Zumrad va Qimmat" . ◆ Sho-himiz gʻazab qildilar, men ham bandi boʻlib keldim. "Nurali" . Gʻazabiga olmoq ayn. gʻazab qilmoq. ◆ Xon bir begunoh odamni gʻazabiga olib, toshboʻron qildiribdi, "tosh otmagan odam qolmasin", deb oʻzi tepasida turibdi.. A. Qahhor, «Qoʻshchinor chiroqlari» . ◆ Ular bir toʻda soldat bilan behol yotgan Poʻlat Oshanine tepasiga kelishdi. Uni gʻazabga olishdi, avrashdi — natija chiqmadi. K. Yashin, «Xamza» . Xudoning gʻazabi s. t. Oʻtaketgan johil, tinchlik (kun) bermaydigan. ◆ Bu bola — xudoning gʻazabi.


Sinonimlari[tahrirlash]

Antonimlari[tahrirlash]

ҒАЗАБ. Oʻzbek tilining izohli lugʻati maʼlumotlaridan foydalanilgan; q. Adabiyotlar roʻyxati.

Tarjimalari[tahrirlash]

gʻazab

Ruscha ru

gʻazab
гнев, ярость; возмущение, негодование; злоба, раздражение; ◆ ~ qilmoq разгневаться, разъяриться; ◆ ~ bilan яростно, гневно; возмущенно, с негодованием; злобно, с раздражением;◆ ~ bilan qaramoq свирепо глядеть, сердито смотреть, метать яростные взгляды; ◆ ~i keldi (или qoʻzgʻaldi) он возмутился, он разозлился, он пришёл вярость; ◆ birovning ~ini keltirmoq (или qoʻzgʻatmoq) гневить кого-либо; приводить в ярость, в негодование, злить кого-либо;◆ uning butun vujudini ~ qopladi он весь налился гневом, его охватил гнев; ◆ ~ini bosmoq укротить гнев; ◆ ~dan tushmoq перестать гневаться; остывать, успокаиваться; ◆ oʻrinsiz ~ - oʻzingga azob см. азоб; ◆ 

  • u - xudoning ~i он - сущее наказание.