hayajon

Oʻzbekcha (uz)

Morfologik va sintaktik xususiyatlari

ha-ya-jon

Etimologiyasi

arab. – gʻalayon, tugʻyon; iztirob, tashvish, bezovtalik; gʻazablanish; kuyikish;

Maʼnoviy xususiyatlari

Maʼnosi

Biror favqulodda ish, hodisa va b. sababdan ichki toʻlqinlanish, bezovta holat; bezovtalik. ◆ Koʻnglida ifodasiz bir umid, hayajon ila oʻsha dilxush roʻyoning takrorlanishini intiq boʻlib kutadi. S. Siyoyev, „Avaz.“ ◆ Qiz dahlizda, eshik orqasida kuchli hayajon va sarosimada turgan Gulnorni quchoqladi, sekt shivirladi: -Qaygʻurmang, opajon. Oybek, „Tanlangan asarlar.“ ◆ Sherbekda uygʻongan ruhiy koʻtarinkilik chehrasini yoritib, aʼzoyi badani hayajondan titradi. S. Anorboyev, „Oqsoy.“

Hayajonga kelmoq ayn. hayajonlanmoq. ◆ Keksa choʻpon, kesilgan ikki qulogʻi va burniga kuydirilgan namat bosib, sizib oqayotgan qonni toʻxtatishga harakat qilar edi. Kutilmagan bu fojiadan hayajonga kelgan odamlar uning atrofini oʻrab oldilar va ustma-ust savol yogʻdira boshladilar. M. Osim, „Ajdodlarimiz qissasi.“

Ot

hayajon (koʻplik hayajonlar)

    joyini oʻzgartirish ning hayajon

	birlik	koʻplik
Bosh kelishik	hayajon	hayajonlar
Qaratqich kelishigi	hayajonning	hayajonlarning
Joʻnalish kelishigi	hayajonga	hayajonlarga
Tushum kelishigi	hayajonni	hayajonlarni
O‘rin-payt kelishigi	hayajonda	hayajonlarda
Chiqish kelishigi	hayajondan	hayajonlardan
Vosita kelishigi	hayajonla	hayajonlarla

Antonimlari

ҲАЯЖОН. Oʻzbek tilining izohli lugʻati (2022) maʼlumotlaridan foydalanilgan; q.Adabiyotlar roʻyxati.

Tarjimalari

Ruscha _ru

hayajon
возбуждённое состояние, волнение, смятение, тревога; ◆ ~ bilan soʻzlamok говорить с волнением; ◆ ~ga kelmoq (или tushmoq) приходить в возбуждение, возбуждать.ся, волноваться; ◆ ~ga keltirmoq (или solmoq) приводить в возбуждённое состояние, возбуждать, волновать; вызывать тревогу, смятение; потрясать; ◆ bu voqea hammani ~ga solib qoʻydi это событие потрясло (взволновало) всех.