magʻrur

Vikilug‘at dan olingan
Jump to navigation Jump to search


Flag of Uzbekistan.svg Oʻzbekcha (uz)
[tahrirlash]

Morfologik va sintaktik xususiyatlari[tahrirlash]

magʻ-rur

Aytilishi[tahrirlash]

Etimologiyasi[tahrirlash]

a. jjjjj. — aqldan ajralgan, aldangan; oʻziga bino qoʻygan, kekkaygan

Maʼnoviy xususiyatlari[tahrirlash]

Maʼnosi[tahrirlash]

1 Oʻz qadr-qimmati, gʻururini saqlagan; gʻururli. ◆ Qosimbek yalt etib Avazga boqdi. Unga yigitning oʻzini erkin, hatto jinday magʻrur tutishi yoqdi. S. Siyoyev, «Avaz» . ◆ Unsin xizmatkorxona eshigida magʻrur, lekin oʻychan holda turgan akasini koʻrishi bilan yugurib borib, uni quchoqladi. Oybek, «Tanlangan asarlar» .

2 Asossiz yoki ortiq darajada gʻururli boʻlgan, oʻzini shunday tutadigan; kekkaygan; manman; zid. kamtar. ◆ Kamtar boʻling, magʻrur boʻlmang, kekkaymang. Habibiy . ◆ Gap kamtarlik haqida borar ekan, koʻz oʻngimda ajoyib fazilatli kishilar, shu bilan bir-ga, gerdaygan, magʻrur, kalondimogʻ baʼzi kim-salar gavdalanadi. Gazetadan . U ilgarigi magʻ-rur va "manman" Tojiboy emas, xiylagina hovuridan tushgan va ancha muloyimlashib qolgan edi. P. Tursun, Oʻqituvchi.

3 koʻchma Turish-tuzilishi, koʻrinishi viqorli. ◆ Havorang togʻmagʻrur yastanib yotar.. Yu. Hamdam . ◆ Joʻraqul vagon derazasidan bahor libosiga burkangan yam-yashil dalalarga, koʻkka boʻy choʻzib, magʻrur qad koʻtargan oʻrmonlarga iftixor tuygʻulari bilan qarab borardi. Na-zarmat, «Joʻrlar baland sayraydi» .


Sinonimlari[tahrirlash]

Antonimlari[tahrirlash]

МАҒРУР. Oʻzbek tilining izohli lugʻati maʼlumotlaridan foydalanilgan; q. Adabiyotlar roʻyxati.

Tarjimalari[tahrirlash]

Ruscha ru

magʻrur
гордый; высокомерный, надменный; самодовольный; самоуверенный; // гордо, надменно; самоуверенно; ◆ ~ boʻlmoq гордиться; становиться гордым, высокомерным, самоуверенным; зазнаваться; ◆ Yigit ~ holda odim otdi (Ойбек, «О. в. шабадалар») Парень гордо шагнул вперёд.